|
The breath
is the key to all of the mysteries
روح - جسم:
روح بخار جسم است
جسم میعان روح است.
بخشش:
وقتی شما می بخشید
تمام عالم از درخشندگی شما لذت می برد.
با « سنگ هایی که به سوی شما پرتاب می کنند »
و « چوبهایی که لای چرخ شما می گذارند »
یک بنای محکم و زیبا بسازید.
دوستان عزیز می توانید مقالات فارسی مورد علاقه خود را از منوی آرشیو موضوعی انتخاب نمایید.
Benefits and Applications of Reiki - 3 Hello my friends. I am Dr. Motaleb Barazandeh. I am Reiki Master / Teacher. What do you know about Benefits and Applications of Reiki ? Please study this viewpoints: 1- Reiki works on four planes of existence: the physical, emotional, mental and spiritual. 2- Reiki vitalizes the body, psyche and soul. 3- Reiki provides comfort and ease during grief. 4- Reiki helps spiritual growth and emotional clearing. 5- Reiki re-establishes spiritual equilibrium and mental wellbeing. 6- Reiki overcomes mental and emotional obstacles. 7- Reiki brings mental clarity and focus. 8- Reiki helps to clear out the mental dustbin of past upsets and distresses. 9- Reiki re-balances the energy centers in the body, mind and spirit. 10- Reiki gives a perception of inner clarity, wisdom, intuition, awareness and enlightenment. 11- Reiki brings calm to the hyperactive child, and peace to the terminally ill. 12- Reiki eases depression, insomnia, lack of confidence and anxiety. 13- Reiki reverses and postpones the aging process. 14- Reiki enhances personal awareness and strengthens intuition. 15- Reiki helps to personal growth and self-confidence. 16- Reiki promotes personal growth and self awareness. 17- Reiki improves and promotes memory, creativity and learning ability. 18- Reiki supports during times of crises, depression, illness, death and bereavement. References:
Dr. Motaleb Barazandeh (Ph.D); Metaphysician Email: Dr.Barazandeh@yahoo.com
Benefits and Applications of Reiki - 2 Hello my friends. I am Dr. Motaleb Barazandeh. I am Reiki Master / Teacher. What do you know about Benefits and Applications of Reiki ? Please study this viewpoints: 1- Reiki is an extremely pleasant. 2- Reiki gives a general feeling of wellbeing. 3- Reiki increases vitality. 4- Reiki enhances meditation. 5- Reiki loosens blocked energy. 6- Reiki replenishes and supports carers. 7- Reiki adjusts itself according to the needs of the recipient. 8- Reiki can never do damage since it flows in quantities necessary for the recipient. 9- Reiki promotes a state of total or deep relaxation. 10- Reiki can induce sleep and relaxation. 11- Reiki reduces, eases and manages stress and tension. 12- Reiki creates a calmer and more relaxed attitude to life. 13- Reiki aids better sleep. 14- Reiki can help with problem solving. 15- Reiki gives positive outlook on life. 16- Reiki gives heightened dream life. 17- Reiki changes unwanted habits. 18- Reiki changes attitudes and perceptions to positive state. 19- Reiki promotes harmony within relationships. 20- Reiki restores and maintains balance, health and harmony at all levels. References: Email: Dr.Barazandeh@yahoo.com
Benefits and Applications of Reiki - 1 Hello my friends. I am Dr. Motaleb Barazandeh (Ph.D). I am Reiki Master/Teacher. Do you know anything about Benefits and Applications of Reiki ? Please study this viewpoints: 1- Reiki amplifies and balances the body's energies and the energy levels. 2- Reiki creates deep relaxation and aids the body to release stress and tension. 3- Reiki brings the body into harmony by releasing physical and emotional blockages. 4- Reiki removes energy blockages and adjusts the energy flow of the endocrine system. 5- Reiki releases blocked energies. 6- Reiki balances the organs and glands and their bodily functions. 7- Reiki raises the vibrational frequency of the body. 8- Reiki heals holistically. 9- Reiki supports conventional medicine. 10- Reiki treats acute or chronic conditions. 11- Reiki stimulates the natural healing of acute & chronic ailments. 12- Reiki can help with acute and chronic problems and aides the breaking of addictions. 13- Reiki reduces some of the side effects of drugs or decreases of medication side-effects. 14- Reiki helps the body to recover from drug therapy after surgery and chemotherapy. 15- Reiki speeds recovery after surgery, injury or illness. 16- Reiki reduces, relieves, removes or releases pains and aches. 17- Reiki supports the body's natural ability to heal itself. 18- Reiki accelerates the bodie's self-healing abilities. 19- Reiki strengthens and supports the immune system allowing the body to fight off illness. 20- Reiki cleanses the toxins of body or assists the body in cleaning itself from toxins. 21- Reiki reduces blood pressure. 22- Reiki treats symptoms and causes of illnesses. References: My Email is: Dr.Barazandeh@yahoo.com
What is Reiki ? Hello my friends. I am Dr. Motaleb Barazandeh (Ph.D). I am Reiki Master/Teacher. Do you know anything about Reiki ? Please study this viewpoints: 1- Reiki is a kind of ENERGY, namely “universal life energy”. 2- Reiki is a Japanese word meaning Universal Life Force Energy (ULFE). 3- Reiki is an ancient Japanese hands-on healing modality based on the transference of vital energy. 4- Reiki is a generic word in 5- Reiki is a precise, ancient Tibetan system of healing, harmonizing and balancing energy. 6- Reiki is a meditation technique. 7- Reiki is just one of paths to spirituality. It is a perfect self-help system. 8- Reiki is one of the many forms of bodywork now available. 9- Reiki is an alternative new-age healing art. 10- Reiki is the energy that pervades everything sentient and insentient. 11- Reiki is a complete system of healing that transforms and heals the body and mind. 12- Reiki energy is the healing energy of the Universe. It represents a matrix of non-dualistic energy, which permeates all things. 13- Reiki works on many levels, including the physical, mental, emotional and spiritual. 14- Reiki is an excellent technique for stress management, as well as being a complementary treatment to western allopathic medicine. References:
Dr. Motaleb Barazandeh (Ph.D); Metaphysician Email: Dr.Barazandeh@yahoo.com The word Gnostic literally means learned, one who recognizes and is aware and informed about the details and esoterics. In the different levels of spiritual evolution, a Gnostic is one who is a believer, a devout, and a hermit; his inward and outward are heavenly; one who has known himself, God, the prophet, Koran, Futurity, death, and the Devil. Ali (PBUH) is one of the outstanding Gnostics; whoever knows Ali (PBUH), has known a Gnostic and a complete person. This of course means knowing his great characteristics, practical manner, and spiritual path. A Gnostic is a believer which means he has accepted the religious doctrines and obeys them thoroughly. A Gnostic genuflects before his Lord, fasts, and considers the permitted and the forbidden. He believes in Heaven and Hell, recognizes the truth of good and bad deeds, and understands the signs of the celestial world, which are all signs of a Gnostic. A Gnostic is a worshipper and a worshipper is one who worships a great deal. A worshipper obeys the obligatories in religious doctrines and in addition to that avoids the non-obligatories. In his prayers, he acts exactly according to his religious doctrines, the orders of the Holy Koran, the Holy Prophet, and the Imams. A Gnostic is the servant of his Lord; a servant claims no possession for himself and sees everything in the possession of his Lord, he asks for nothing from his Lord and is always content with what his Lord gives him. A Gnostic is a hermit and a hermit is a person who has let go of the world completely. A disciple cannot be a Gnostic unless he is a believer, a worshipper and a hermit. So, a Gnostic’s having claim before going in this path is in vain and more importantly, a Gnostic does not have any claims and only having claims is a good sign for knowing an unreal Gnostic. In the valuable book titled, “Ali (PBUH) the mirror of a Gnostic”, it has been quoted from Ali (PBUH), the lord of Gnostics, that, “A Gnostic is one who has enlivened his wit and has deadened his passions to the degree that his body has become skinny and cruelty has changed into kindness. A strong light is shining inside him which has lightened up the right path and made him proceed in the Divine path. He has gone from one stage to another until he has reached safety and eternal life in the path of evolution; and with the calmness in his body, he feels safe. All this is because he has used his logic and heart, which have contented his Lord. A Gnostic avoids the companionship of people; he does not sleep so that he can spend all night praying, worshipping, reading the Koran, having insight into it, and crying over his sins. He does not eat so that he would deaden his passions, he secludes so that he would be safe from inward and outward calamities. He does not speak with people so that he would have the honor of the companionship of his God. Imam Sadegh (PBUH), the Gnostic Imam, describes a Gnostic as, “He has no desire for food nor does he find pleasure in drinks, sleep has no delight for him, he does not wear soft clothes and is never calm. He worships God day and night hoping to get to what he has in his heart and would tell Him his secret inside with enthusiasm. A Gnostic has reached self-realization and is involved in self-purification. He has known God and is proceeding towards Him. He knows the Holy Prophet and is his disciple. He knows the Koran and obeys its doctrines; he knows the world and avoids it; he knows the Futurity and is proceeding hastily towards it; he knows death and considers it God’s mercy; he knows the Devil and has turned away from him. Ali, the master of Gnostics, says, “A Gnostic is a person who knows his own self and has freed it, and has purified it from anything other than God”. A Gnostic is involved in promise, meditation, and estimation. At the beginning of each day, he promises himself the obedience of the glorious God and the disobedience of the Devil. During the day, he is careful not to break his promises; and at the end of the day, he estimates the good and the bad of his deeds. He considers his good deeds as God’s mercy and does not become proud of it; and considers his sins as his neglect and regrets them and punishes himself for all that. A Gnostic is always seeking knowledge and faith and considers them as the two wings for flying towards God; he respects scholars and believers and fears disrespecting them. Imam Sadegh (PBUH) says; “Gnostics’ whispers are based on three basics: fear, hope, and love. Fear is the branch of knowledge; hope is the branch of certainty; and love is the branch of knowledge and Gnosis. Escape is the sign of fear; desire is the sign of hope; and not withholding oneself from sacrificing what one loves is the sign of love. These three basics are like the Haram, Mosque, and the Kabba. That is, anyone entering the Haram will be immune from people. And when entering the mosque he is immune from sins; and when entering the Kabba, his heart will be clear from anything except the remembrance of God. Death is a heart felt wish for a Gnostic. A Gnostic loves dying and reaching his God and for him, death is like pleasant cold water drunk in a hot summer. “A Gnostic’s body is with people and his heart is with God. If his heart neglects God in a blink of an eye, he will die with enthusiasm. A Gnostic is a trustworthy of God’s gifts, a treasure of secrets, a mine of light, and a guide for people in reaching God’s mercy, the result of knowledge, a scale of God’s favors and justice. He is needless of people and worldly wishes. He has no companion except God and has no speech, or breath except with God, for God, and from God. So he is coming and going in the holy Divine garden and benefits from Gods’ favor” (Imam Sadegh (PBUH). Patience, chastity, devotedness, enthusiasm, purity, fear, balance, humbleness, beneficence and good morals are the other characteristics of a Gnostic. A Gnostic’s wisdom and heart are alive, but his passions are dead. Harshness, lying, calumny, backbiting, greed, passion, and evil can not be found in a Gnostic. In the beautiful book named “Gnosis” written by Haj sheykh Hossein Ansarian in five volumes, Gnostics have been described as the following: “The pure and true Gnostics want nothing but God and reaching Him and have filled their hearts with nothing except the love for Him. From all the materialistic affluences they have only contented themselves with the permitted ones and only in a sufficient amount. They have avoided wasting them; and having tendency toward other temporary pleasures. They have said and heard nothing but the truth and, judged nothing but the truth. They have gone in no path but the right one and have thought about nothing but the day of Judgement. Gnostics have forgotten themselves, loved God, and devoted their bodies and souls in worshipping God and giving service to people. They have based their lives on the basis of the Koran and Ahle-beyt. Gnostics have lit up their insides with the wisdom of God and have been ornamented with faith and belief and have done good deeds and have achieved God’s satisfaction. They have not surrendered to anything and anyone except God; and have not feared anyone in their path toward God. They have not abandoned advising people to good deeds and restraining them from bad deeds; and have done their best in purifying themselves and ornamenting their hearts with the Divine realities”. With the above-mentioned descriptions, we should think about these questions that: Are we really seeking knowledge? Have we found the real Gnostic for showing us the way? If we have a guide, is he in the right path of gnosis; and does he have the characteristics of Gnostics? Are his inward and outward the same? We should be careful in not following the one who is only a Gnostic outwardly and has nothing inside. References: Barazandeh, Motaleb. (2006) Higher Knowledge, Literally, asceticism means abstemiousness, and turning away from the world. From the Gnostic’s point of view, it means abandoning what is permitted for the fear of being taken into account and abandoning what is forbidden for the fear of punishment. In other words, the state of not being happy for the sake of gaining worldly matters and not feeling disappointed for the sake of losing them is called asceticism. The basics of asceticism is turning back to the world and facing the Futurity. So it is first necessary to know the world in order to abandon it with awareness. We know the world with the four elements ruling it which are: time, place, energy, and substance. The world and whatever that is in it are tools for getting to Futurity. Therefore, Ali (PBUH) has said, “The world is a tool or a vehicle for the believer to take him to his Lord, so fix your vehicles so that they would take you to your Lord. The world is in fact like a bridge, which is used for passing from Zar to Futurity. It is a farm for Futurity, a companion for it and a wonderful vehicle for the aware. Ali (PBUH) says: “ This world is a place to leave and futurity is a place to remain, so let’s gather provisions for our permanent destination.” The world is the lowest level in the whole universe. Ali (PBUH) said: “ The world has been giving this name because of its being the lowest thing and Futurity has been given this name for rewarding is there.” Being mortal and transient are also the other features of the world. Therefore, Adam (PBUH) told his son, Sheys, “ Do not become attached to the mortal world, because I have been attached to the eternal Heaven, but it was not loyal to me and I was sent out of it.” The world is like a pleasant toy; full of darkness, mortal, cursed, and deceitful. In the valuable book of “Mizan-ol-Hekmat”, it has been quoted from Ali (PBUH) that, “ The prophets and the chosens have detached themselves from the world… and when pious men went after it… they saw the world like a corpse that eating from it can only be allowed in cases of need. And they ate from it as much as they could be alive and not die; and saw the world like a smelly corpse that whoever passed it by, held his nose and mouth (because of the bad smell). They had the least nourishment from the world. My brothers! I swear to God that this world, both in this world and futurity for the one who purifies his thoughts is more fetid than a corpse, but the one whose job is tannying skins is like a person who passes by the corpse or sits beside it but is not bothered by the bad smell. The world is the origin of ever lasting sorrows, the enemy of the Futurity and the desire of the unfortunate people. This world is charming, sweet, decent, green, and colorful, but it’s a prison. Ali (PBUH) says: “The world is like a snake, when touching it, it is soft; but inside it is filled with poison. So the deceived and the naïve become interested in it and the aware and the wise escape from it”. This world is a place of poverty and emptiness and baseness. This is why “God has not chosen it for his believers and has not been stingy in giving it to his enemies. Its welfare is so little and its evil is always ready.” Loving the world is the origin of all sins and the cause of getting far from the merciful God. Ali (PBUH) says: “In the same way that day and night can not be put together, the love for God and the love for the world can not be put together either.” Loving the world causes the destruction of the wisdom and the blindness of the heart. Loving the world is an ever-lasting sorrow, an unreachable desire, and an unreachable hope, which makes human beings blind, deaf, dumb, and inferior. Ali’s speech gives us a proof in this matter: “Let go of the world that loving the world makes people blind, deaf, and inferior.” Insolence, greed, hypocrisy, egotism, and passion are the negative features that the world gives the ones who love it. In a beautiful Hadis, Imam Sadegh (PBUH) says: “ The world is like a body whose head is insolence; its are eyes greed; its ears are covetousness; its tongue is hypocrisy, its hands are passion; its legs are egotism; its heart is negligence; its color is destruction; and its result is mortality. So the one who loves it will become a snob; the one who considers it good will have greed. The one who searches for it will have covetousness; the one who admires it will have hypocrisy. The one who wants it will become selfish; the one who depends on it will become neglectful. The one who is attracted to it will get into trouble and lose it; and the one who gathers things and is not generous will be in fire which is his place.” The physical world, is the world of contradictions because here things are in contrast with each other. For example: light versus darkness, good versus bad, beautiful versus ugly, up versus down…. And for ascending to the upper world one should pass these contradictions. Ali (PBUH) said: “Before your bodies get out of this world, take your hearts out of it, because you are tested here for you are not created for any thing except that.” The world is a tool and not an aim, so all our attention should be to the aim. Attention should be paid to not covering the end with the tool and not being disappointed for losing the tool. Ali (PBUH) saw Jaber-ebne-Abdollah sighing. Ali (PBUH) said, “Dear Jaber! Are you sighting for the world?” Jaber said, “Yes.” He replied, “Jaber! The pleasures of the world are seven: The eatable, the drinkable, the wearable, the sexual, riding, smelling, and hearing. The most delicious eatable is honey, which is from the mouth of a bee. The most pleasant drinkable is water which flows on soil. The best wearable is silk which is from the mouth of a worm. The best bedfellows are women, which results in sexual intercourse and the union of two similar organs; the most beautiful thing in a woman, sexual pleasure, is wanted from her lowest organ. The best thing to ride on is a horse, which can be killing. The most valuable thing to smell is musk, which is taken from the blood of the navel of an animal. The best thing for listening to is music, which is also sinful. So a wise person never sighs for such things.” Jaber said: “I swear to God that since that time I never thought of the world.” For rescuing oneself from the world, human beings should have virtue and by trusting God, try in abandoning it. Loghman (PBUH) in advising his son said, “My son! The world is a deep sea in which many people have died, so make faith your ship in this sea, and trusting God its sails, and piety your food. If you survive, it is because of God’s mercy and if you drown, it is because of your own sins. For rescuing oneself from the world and its consequences, human beings should vaccinate themselves with asceticism. Perhaps it is for this reason that Masters have admired asceticism and ascetics. They believe asceticism is the root, fruit, and the supporter of religion. Gratitude of Gods’ gifts, patience at the time of misfortune, and letting go of whatever keeps one away from God are the other qualities of asceticism. Imam Sadegh (PBUH) said, “Asceticism is the key to the Futurity and the exemption from fire. Asceticism is letting go of whatever keeps you away from God without regretting for not having it; and not becoming proud for leaving it and not hoping for any reward from it and not expecting any admiration in return for this job; and not wanting any compensation for it. But considering losing it a cause for calmness and having it a calamity for oneself and always escaping from calamity and attaching oneself to comfort.” An ascetic feels sorrow for being alive and eager to go to the Futurity and meeting his Lord. The death of the body is not important for him but the death of his heart is important and cares about it. His body is in the world but his heart is in the Futurity. Ali (PBUH) in describing asceticism says, “There were some people in the world that didn’t know what the world was, they lived in it as if they weren’t in it. They lived based on their insight and tried to precede one another in the things they were to do. In concluding our discussion I would like to use a beautiful extract from the valuable book of “The Gnostic and Literary Interpretation of the Holy Koran”: “Whatever comes in the way of the subjects causing corruption should be avoided and they are four: The world, people, self, and the Devil. The world is like the supplies and you are like a passenger on a ship. If you take too much with you, your ship will sink and you’ll die. If you want to get away from the world’s misery you should know that the ones who took little were salvaged and the ones who took a lot drowned. The second is people; unless you are driven away from God, you won’t go to people. The ones who become calm with people will be far away from God. Loving the people and God can not be put together. Third, it is the self that causes all melancholy and is the base of all disturbances. If you are lucky enough to win in the fight against self, you’ll be salvaged. The fourth is the Devil to whom God told to go and have a share with people in their wealth and children. But not all hearts can be a place for the Devil the real heart is the Haram for the Lord and the Devil can not get close to it for it will burn. It would be so good if we could be like Ali (PBUH) and say: “Oh world! Go and deceive someone else for I have abandoned you completely”. But what a pity that, practically, we have abandoned the Futurity! References: Barazandeh, Motaleb. (2006) Higher Knowledge,
Theology - Dr Motaleb Barazandeh
Knowledge, one of human being’s evolutionary stages, can be attained in believers after abundant devotions and asceticism. Knowledge is the light of the heart and a sign of virtue and faith. Those without knowledge have hearts that are dark and empty of the light of faith. The prophet Mohammad (PBUH) said, “ Knowledge is my capital, wisdom is the root of my religion, love is my tool, desire is my horse, and the remembrance of the glorious God is my companion.” Thus each disciple is required to learn the essential knowledge from the masters and also show it in action. The most important elements of knowledge consist of self-realization, Theology, knowing the holy prophet, the world, Futurity, death and Devil. When knowledge is attained, its signs also start to appear. The holy Ali (PBUH), the Lord of Gnostics, said, “The one who recognizes God becomes lonely. The one who recognizes himself becomes single. The one who recognizes the world abandons it; and the one who recognizes people chooses solitude”. The person who acquires all the necessary knowledge is called a Gnostic (all people do not reach to this level). In the valuable book of “The Literary and Gnosis Interpretation of the Holy Koran”, it has been quoted from the Gnostics that: “The essence of knowledge consists of seclusion from people, having privacy with God, invocation, insight; sometimes being in reverence of the glory of God; and sometimes meditating with the hope of God’s kindness. Self-realization: Self-realization is the ultimate stage of knowledge, which leads to knowing God. Masters have claimed that self-realization is the most profitable of all knowledge. Therefore, self-realization is the best wisdom and the most profitable knowledge. And the most naïve people are the ones who do not know themselves. A human being is composed of three parts: body, soul, and spirit. “Spirit”, the central core and the main essence of human being, has originated from God and will also return to Him. “Body” is a means that is in our authority during the short time of living in the physical world; and is nothing more than a gift. “Soul” is a part between body and spirit. There is a great difference between the nature of the body and spirit. Body is terrestrial and spirit is celestial. As a result of these contrasts, they can not be easily united unless a third element which is the soul and that functions as a connector joins them. Some believe that, soul is the result of the dual relationship between body and spirit. It is assumed that the self-realization that results in theology is knowing the spirit. Since knowing God completely is impossible, spirit has qualities that help us in knowing the Unique Creator; for knowing God completely is an impossible issue. Perhaps the best conclusion we can get from insight in the subject matter of Theology is to understand that we are unable to know God. Spirit can not be sensed with the five senses and contacted through materialistic means. For example, we can not see or touch the spirit or communicate with it through telephone. In the same way, the omniscient God can not be sensed by the five senses and touched by materialistic means. The spirit is unique in the body, and does not have a special position although the signs of its presence are obvious in the whole body. The eternal God is also unique in the universe. Despite not having any special location, He is present every where. Spirit has the ability to stimulate and rule the body; the abilityto stimulate and rule the world is also within God’s authority. Spirit is conscious of the body but body is unable to know the spirit; also, the omniscient God, has complete awareness of the whole universe but the creatures are unable to know Him. Spirit has existed before the creation of the body and will also exist after its death. God is also eternal. Imam Sadegh (PBUH), the founder of the first Theology: Knowing the honorable God is the highest level of knowledge and also a factor in the completion of knowledge. Knowing God causes love for Him, wanting nothing from people, letting go of the world. The one who knows God will not be lonely although it only seems like he is far from people; for knowing God is the companion of any lonesome and the supporter of any lonely person. Theology is the power of the helpless, the light of any darkness and the cure of the sick. The one who succeeds in knowing God will spend days fasting and nights worshipping Him. The other blessings gained are: controlling one’s tongue and stomach and being safe from the many calamities and their consequences. God should be known through God. Knowing him through other means also originates from Him. Sheykh Sadoogh said, “If we know Him through our wisdom, this wisdom is a Divine gift. If we know Him by means of His prophets and reasons, it is the glorious God who has chosen them and sent them to us as His mercy and grace. If we know Him by means of self-realization, our selves are God’s creation, therefore in any way we have known God through God”. Perhaps some have thought that if they had died in childhood and before coming to age, they would go straight to Heaven and didn’t need to tolerate all the burdens and difficulties in the world. Ali (PBUH), the lord of virtuous, said, “I do not like dying in childhood and going to Heaven while I have not known my Lord”. There are three ways to know God. First, knowing Him through the signs in nature, which is done by common people; by learning about nature, they get to know God. Second, knowing Him through the signs in oneself (self-realization) which is done by chosen people; they get to know God through their hearts. Knowing God through the signs in oneself is more beneficial for it is accompanied by the reform of one’s characteristics and deeds. The third way of knowing God is through vision, which is the way of saints and masters and not all can get to this knowledge. From another point of view, people can get to the knowledge of God in three ways. First, knowing God by means of senses and tangible issues. Second, by intellect and logical reasoning, and third, through inner revelation. Masters have stated that knowing oneself results in knowing God. Disagreement with self results in agreement with God. Dissatisfaction of self leads to satisfaction of God. Abandoning self results in becoming close to God. Also, disobeying the desires of self leads to obeying God. Becoming far from self causes nearness to God. Turning away from self leads to having friendship with God, and for turning away from self, we should get help from God. With all the above mentioned importance of self realization and Theology, we, the ones who claim to be in the path of evolution, should ask ourselves: How much of the necessary knowledge have we learned? How successful have we been in achieving knowledge? Have we gathered the necessary knowledge for being in this path? Are we one of those who wish they had died at childhood and had gone to Heaven? Or are we the ones who like to grow so that they could reach Theology?
References: Barazandeh, Motaleb. (2006) Higher Knowledge, Reiki Centers Dr Motaleb Barazandeh مهمترين مراكز آموزش ريكي در جهان - دکتر مطلب برازنده مهمترين مراكز آموزش ريكي در جهان عبارتند از: The Academy for Reiki Training and Healing The International Association of Reiki The International Reiki Healing Association World Reiki Association International Reiki Association Reiki Applications Dr Motaleb Barazandeh تأثيرات و فوائد ريكي - دکتر مطلب برازنده تأثيرات و فوائد ريكي شامل موارد زیر است: ايجاد آرامش در جسم و ذهن ايجاد تعادل در انرژيهاي جسم و ذهن پرورش و تقويت ذهن و بدن كاهش استرس و دفع انرژيهاي منفي كمك به رشد خلاقيت، آگاهي و هوشياري تقويت اراده، عزت نفس و اعتماد به نفس ترك عادات ناخواسته بهبود ارتباطات با ديگران غلبه بر عصبانيت، ترس و هيجانات يك مكمل درماني در كنار ساير روشهاي درمان افزايش و تقويت تمركز رفع انسدادهاي انرژيتيك در ابعاد فيزيكي، احساسي و ذهني ايجاد تعادل در انرژيهاي هاله و چاكرا رفع انسدادهاي انرژيتيك در چاكراهاي اصلي و فرعي Reiki History Dr Motaleb Barazandeh تاريخچه ريكي - دکتر مطلب برازنده تاريخچه ريكي: در چين به بيش از 4000 سال قبل در تبت به چند هزار سال قبل در ژاپن به حدود يكصد سال قبل (كشف مجدد) كشف مجدد در ژاپن توسط دكتر ميكائو اوسوئي معرفي و ترويج در ايران به حدود يك دهة قبل Reiki Benefites Dr Motaleb Barazandeh ويژگيهاي ريكي - دکتر مطلب برازنده ويژگيهاي ريكي عبارتند از: سادگي و اثرگذاري فوقالعاده فاقد ضرر و زيان و اثرات جانبي قابليت استفاده براي عموم نافع بودن براي خود و ديگران بصورت همزمان قابليت دسترسي در همه جا و در تمام شرايط What is Reiki Dr Motaleb Barazandeh معرفي ريكي - دکتر مطلب برازنده ریکی چیست ؟ ریکی: انرژي جهاني و يا انرژي جاري در هستي ریکی: انرژي ذاتي تمام خلقت و يا نيروي عمومي حيات ریکی: هنر و علم انرژيها در سطوح فيزيكي، احساسي و ذهني ریکی: يك شيوه ساده و مؤثر براي كار روي انرژيهاي ذهن ـ بدن ریکی: يك راه طبيعي براي تأثيرگذاري بر سطوح انرژي خود و ديگران گاهي حيرت انسان در برابر زيبائي روح يك «انسان رشد يافته» تا آنجا بالا ميرود كه محال است در زيبائيهاي محسوس به آن حدّ برسد. استاد محمد تقي جعفري Metaphysics & Dr Chamran - 2 Dr Motaleb Barazandeh متافیزیک و شهيد دكتر چمران- 2 - دکتر مطلب برازنده مآخذ: کتاب انسان و خدا، تآلیف دکتر چمران روح و عالم غيب از بارزترين مصاديق و مقولات متافيزيك ميباشند، كه تمام مكاتب و سيستمهاي ماورائي به آن توجه خاصي دارند. شهيد دكتر چمران معتقد است كه: «در نظر ما، خدا و روح و عالم غيب اساس توحيد و فلسفه اسلامي بشمار ميرود، بنابراين ايمان به اين حقايق براي ما اساسي و اصولي است و كسي كه به اين اصول ايمان نداشته باشد نميتواند ايدئولوژي و مكتب اسلامي را بپذيرد. براي رسيدن به اين حقايق راههاي مختلفي وجود دارد، عدهاي سعي ميكنند از راه منطق، از راه فلسفه، از راه علم، از راه تجربه، از راههاي مختلفي به اين حقايق برسند ...» در ادامهي اين بحث ايشان سعي نموده است تا با معرفي انسان بهعنوان يك مخلوق، راهي به سوي شناخت خالق و حقتعالي باز نمايد. وي معتقد است: «انسان خليفه خدا است در زمين، تجلي خداست برروي اين آب و خاك و بنابراين اگر انسان را بشناسيم و قدرت او را و حدود او را تشخيص دهيم چه بسا كه قادر خواهيم بود حقايقي را درباره روح و خدا و ماوراء الطبيعه نيز درك كنيم.» در بحث شناخت انسان، انسان را به سه قسمت جسم، نفس و روح تقسم نموده، سپس به معرفي نفس و روح ميپردازد. ابتدا از نظر لغوي در فرهنگ و زبان انگليسي و فرانسوي نفس و روح را بررسي نموده، سپس اين دو مقوله را از نظر قرآن كريم بررسي ميكند. ايشان نفس را مجموعهاي از احساسات، خواستهها، اكتسابات و تمايلات معرفي مينمايد و نتيجه ميگيرد كه شخصيت آدمي از نفس است و انسانها در روح با هم مشتركاند و آنچه انسانها را از هم متمايز ميكند، نفس است. دكتر چمران اعتقاد دارد كه گذشته آدمي، تجارب آدمي، خوبيها، بديها و همه چيز در داخل اين نفس ذخيره ميشود، و آن چيزي كه در روز قيامت انسان را با آن ميسنجند، نفس است نه روح. ايشان نفس را به هفت طبقه مختلف تقسيم بندي كرده، مراتب هفتگانه نفس را بدينصورت نامگذاري مينمايد: نفس امّاره، نفس لوّامه، نفس عاقله، نفس مُلْهَمِه، نفس مطمئنّه، نفس راضيه و نفس مرضيّه. نفس اماره، پستترين مرحله نفس و نفس مرضيه بالاترين مرحله نفس در اين بيان معرفي شده است. دكتر چمران معتقد است: «... نفس مرضيه كه به اين حد رسيده است از نظر كيفيت مثل روح ميشود، يعني به همان خلوص، به همان پاكي و به همان عظمت روح ميرسد، كه روح تجلي خدا است، روح اَمرٌ مِنَ الله است. اين نفسي كه لجن گونه بود از اين عالم مادي جوشيده و بالا آمده بود در آخرين مرحله تكاملي خودش مثل روح ميشود، خاصيت روح را پيدا ميكند، همان كمالاتي كه در روح آدمي وجود دارد در اين نفس نيز بوجود ميآيد.» ايشان در ادامه ميفرمايند: «باز با آنكه اين نفس مرضيه به درجه روح رسيده است و ليكن با روح متفاوت است، يعني از نظر ذات با روح مختلف است. چون روح، مجرد است ولي نفس مادي است، ولي داراي يك خاصيت هستند.» مادي بودن نفس از نظر خود ايشان نيز خيلي مهم و مرموز است. لذا با بيان يك مثال زيبا در مورد خورشيد و نور آن به تشريح كامل مطلب ميپردازند و چنين نتيجه ميگيرند: «بنابراين، اين نفس كه ما درباره آن صحبت ميكنيم انرژي است در حالي كه روح مجرد است، روح تجلي خدا است؛ ... بنابراين هنگامي كه ميگوئيم نفس انرژي است، اين انرژي معادل ماده است، به عبارت ديگر ميتوانيم بگوئيم كه نفس وجودي مادي است، ولي مادهاي تلطيف شده بصورت انرژي ولي روح مجرد است در حاليكه جسم ماده خالص است و نفس واسطهاي است بين اين جسم و اين روح مجرد.» پس ايشان جسم را مادهاي خالص، نفس را مادهي تلطيف شده و روح را مجرد دانسته، انسان را متشكل از اين سه قسمت ميداند. دكتر چمران، روح را تجلي خدا، پيغمبر درون، امر خدا و رابط بين خدا و انسان معرفي مينمايد و معتقد است: «اگر روح تجلي خداست، بنابراين علم خدا در روح نيز گذاشته شده است، بنابراين با عالم غيب ارتباط دارد. در اثباتاتي كه بعداً ذكر ميكنيم ميخواهم اين را براي شما اثبات كنم كه اين روح از آينده خبر ميدهد، از گذشته و آينده آگاه است.» «روح امر خداست، داراي علم خداست، داراي خلاقيت خدا ست.» «روح امر خداست و شما ميدانيد كه خدا از نظر فلسفي زمان و مكان ندارد. يعني از بُعد زمان و بُعد مكان خارج است. براي ما هزار سال پيش و امسال و هزار سال آينده با هم اختلاف دارد، اختلاف زماني دارد، اما براي خدا چون زمان صفر است، هزار سال گذشته و هزار سال آينده در يك رديف قرار دارند، يك واقعيتاند، يك حقيقتاند. براي روح كه تجلي خداست نيز هزار سال آينده، اكنون و هزار سال گذشته هم يكسانست، براي خدا فرقي نميكند و بنابراين براي روح هم فرقي نميكند. روح داراي علم و آگاهي به همه ادوار زماني تاريخ خواهد بود، چه گذشته چه آينده. و در بُعد مكان هم همينطور، كه اين مكان براي جسم آدمي است كه اختلاف بوجود ميآورد. ولي وقتي ميگوئيم خدا از بُعد مكان خارج است، يعني تمام مكانها براي خدا يك نقطه است. اينجا باشد، پشت زمين باشد، بالاي كهكشانها براي خدا يكسان است، و چون براي خدا يكسان است براي روح هم كه تجلي خداست بايد يكسان باشد. بنابراين براي كسي كه با روح خود رابطه اشراقي و الهامي برقرار كرده است همه مكانها يكسان خواهند بود، همه زمانها همه مكانها براي او يك واقعيت خواهد بود، يك حقيقت خواهند بود.» ميبينيد روح كه از عجيبترين و پيچيدهترين مخلوقات حقتعالي است و بسياري در تشريح و تفهيم آن درجا زدهاند، توسط دكتر چمران بهراحتي و با بياني زيبا و شيوا چگونه معرفي ميشود! و اين استاد عظيمالشأن چگونه با معرفي روح، انسان را به سوي خالق هدايت مينمايد. ايشان در پايان گفتار اول كتاب انسان و خدا چنين ميفرمايند: «اين بحث بسيار مفصل و دقيق و زيبايي است كه من سعي كردهام در اين فاصله كوتاه براي شما خلاصه كنم، و تقريباً بهترين راه توجيه بطور ملموس و تجربي و علمي براي پذيرش عالم غيب و روح است، و همينطور كه ميدانيد كسي كه روح را پذيرفت و عالم غيب را پذيرفت يعني خدا را پذيرفته است.» همانطور كه مشاهده نموديد دكتر چمران با طرح موضوع روح ميخواهد انسان را از درون به سمت خداوند و شناخت و درك و فهم او هدايت كند. ايشان براي درك و فهم حقتعالي سه راه «علم»، «فلسفه» و «دل» را معرفي مينمايد و معتقد است كه راه علم و فلسفه محدوديتها و معذوريتهاي فراواني دارد و بهترين راه را، «راه دل» ميداند. وي همچنين روش قرآن را نيز منطبق بر همين راه دل ميداند: «روشي كه قرآن مطرح ميكند متُدي است كه ضمير آدمي را بيدار ميكند، وجدان را آگاه ميسازد و آنچنان آدمي را هشيار ميكند كه خدا را با اشراق بفهمد بدون آنكه احتياج به تجزيه و تحليل فيزيكي و شيميايي يا فلسفي داشته باشد...» «اكثر آياتي كه در قرآن درباره خدا صحبت ميكند بدين منوال است، يعني ميخواهد كه با اين اشراق قلب آدمي و درون آدمي را روشن كند، بيدار كند و مطمئن است كه اگر اين قلب روشن شد خداي را خواهد فهميد، خداي را وجدان خواهد كرد.» دكتر چمران راه دل، فطرت، اشراق و الهام را بهترين راه براي اثبات وجود خداوند و فهم و درك آن ميداند. ايشان علم و فلسفه را براي اين كار راه مناسبي نميداند و معتقد است از طريق اين روشها انسان به يقين نميرسد و حتي اگر خدا برايش اثبات شود باز هم دچار نوعي شك و ترديد خواهد شد. در واقع ايشان به روح بهعنوان رابط بين خدا و انسان توجه داشته، تأكيد بر درك خدا از طريق ارتباطهاي روحي دارند. «من اميدوارم كه دوستان ما به اين تكنيك قرآني توجه كنند كه قرآن كريم نيز بر اساس همين فلسفهاي كه بيان كرديم سعي ميكند كه فطرت آدمي را بيدار كند و اين فطرت، و اين قلب با اشراق دروني خودش خداي را خواهد شناخت و اين شناختن است كه ايمان ميآورد، اين شناخت است كه سبب ميشود كسي با تمام وجود خود خداي را درك كند.» «دو سوم آيات قرآني درباره وجود خداست و اين آيات قرآني همه به همين سيستمي است كه من بيان كردم، نه وارد علم ميشود و نه وارد فلسفه و منطق و رياضيات، بلكه سعي ميكند كه وجدان آدمي را آنچنان بيدار كند كه با اشراق دروني خود خداي را بفهمد، حس كند.» دكتر چمران صراحتاً بيان ميكند: «شناخت خدا بايد از راه اشراق صورت بگيرد نه از راه اين تعريفهاي علمي و فيزيكي و منطقي.» ايشان روشهاي علمي را كه از طريق تجارب حواس پنجگانه عمل مينمايد و روشهاي فلسفي را كه از طريق تفكر و تعقل وارد ميشود، براي شناخت خدا مفيد نميداند. شهيد چمران ضمن پذيرش تجارب حسي و تجارب عقلي، تجارب قلبي را بهترين راه ميداند: «ما تجربه را رد نميكنيم، ولي ميگوئيم بجاي اينكه با اين حواس يا با اين عقل بخواهيد تجربه بكنيد يك راه تجربي ديگري نيز وجود دارد كه آن راه تجربه قلبي است، اشراق است، كه شخصي از طريق اشراق قادر خواهد بود حقيقت را بلاواسطه درك كند و بفهمد. تمام آياتي را كه از قرآن، سوره يس براي شما خواندم در رابطه با اين حقيقت بود كه اين قدرت اشراقي را در درون آدمي زنده كند، تا آدامي بقدرت اين اشراق بتواند كه خداي را و روح را و عالم غيب را لمس كند، درك كند. همچنان كه گفتم اين بهترين راههاست، صحيحترين راههاست و اگر كساني بخواهند به قدرت علم يا به قدرت منطق و فلسفه وجود خدا را اثبات كنند بيراهه مي روند.» اين عابدِ زاهد تاكيد دارد: «براي شناخت خدا طريق علمي كه از راه حواس خامسه بوجود ميآيد و همچنين روش عقل و منطق كافي نيست و آن چيزي كه ما را كمك مي كند كه به خدا برسيم دل و قلب است، منبع و منشاء جديدي كه از راه الهام و اشراق قادر خواهيم بود كه خداي را بشناسيم. با بعضي از آيات قرآني نيز نشان داديم كه قرآن هم يك چنين سيستمي را براي شناخت خدا ارائه مينمايد. هيچگاه تنها راه عقلي و فلسفي و منطقي را پيشنهاد نمي كنند.» اهداف خلقت انسان از جمله مسائل پيچيده در فلسفه، عرفان و متافيزيك است، همانطور كه در قرآن نيز صراحتاً به آن اشاره شده است، انسان براي عبادت و بندگي خلق شده، اين در حالي است كه بسياري از انسانها اين هدف مهم را فراموش كردهاند و به خوردن و خوابيدن سرگرم شدهاند. در اين رابطه دكتر چمران ميگويد: «خوردن و خوابيدن و زندگي كردن هدف حيات نيست. اينها محملي براي حيات است. آدمي غذا ميخورد يا لباس ميپوشد يا ميخوابد براي آنكه زندگي كند، براي آنكه خدا را بپرستد. هدف زندگي خوردن و خوابيدن نيست، اينها وسيله زنده بودن است. ميتوانم بگويم آن لحظاتي را ميتوان زندگي حقيقي بشمار آورد كه يك انساني از اين حالت مادي و از اين دنياي لجني به معراج صعود ميكند، و آن نوع احساس، آن نوع الهام و اشراق براي او دست ميدهد. اين لحظات در زندگي انسانها بسيار كوتاه است ولي آنچه زندگي به حساب ميآيد فقط همين لحظات است و بس. بقيه زندگي فقط محملي است براي اين انسان كه زنده بماند تا اين لحظات كوتاه معراج و طيران روح به او دست دهد، و آن انساني كه در زندگي خود بيشتر به اين حالات دست پيدا ميكند و اين لذت روحي و اين طيران روحي براي او بيشتر رخ ميدهد، او زندگي بهتري دارد، زندگي موفقتري دارد، آن انسانهايي كه سرتاسر حيات خود را در ماديات و احتياجات مادي سر ميكنند و هيچ لذت روحي و هيچ احساس معراج به آنها دست نميدهد، آنها در حقيقت انسان نيستند، از انسانيت بوئي نبردهاند.» «از نظر ما اين زندگي و آب و نان فقط وسيلهاي است و طيران بسوي خداي بزرگ يك حركت تا بينهايت است، حركتي است كه اليلانهايه ادامه خواهد داشت و انسان هيچوقت و در هيچ مكاني از حركت بسوي كمال باز نخواهد ماند.» و به راستي كه اين كلمات و عبارات چيزي جز تجارب شخصي عارفِ عابدِ زاهد، شهيد دكتر چمران نيست. او بهجاي بازي با جملات و عبارات، بهجاي استفاده از فن سخنوري و بهجاي استفاده از فنون ادبيات و نگارش و بهجاي بهره گرفتن از قدرت منطق و استدلال، تنها با بياني ساده و گويا، تجارب شخصي خود را بيان نموده است. تجاربي كه حرف دل اوست و آنچه از دل برآيد لاجرم بر دل نشنيد. و اكنون سالها از آرام گرفتن چمران به ظاهر ميگذرد، ولي او همچناندر حركت به سوي كمال است، در حركت به سوي بينهايت و در حركت به سوي خدا. و ما امروز مفتخريم از داشتن اينچنين بزرگان و عارفان، خوشحاليم كه از او آثاري برايمان بهجا مانده و متأسفيم كه تقدير رخصت نداد تا از او بهرههاي فراوان ببريم و از چشمه جوشان معرفتش سيراب گرديم. Metaphysics & Dr Chamran - 1 Dr Motaleb Barazandeh متافیزیک و شهيد دكتر چمران- 1 - دکتر مطلب برازنده مآخذ: کتاب انسان و خدا، تآلیف دکتر چمران سردار پر افتخار اسلام و مجاهد بيدار و متعهد، شهيد دكتر مصطفي چمران، او كه حياتش سراسر نور معرفت و وجودش يكپارچه اشتياق براي پيوستن به حق تعالي بود، داراي شخصيت كامل و چند بعدي است. عارفي عاشق، مجاهدي مخلص، عابدي زاهد، معلمي متعهد، استادي بزرگ، فردي آگاه و ... عباراتي است كه نميتواند گوياي عظمت و بزرگي شخصيت ظاهري و باطني وي باشد. ولي با كمال تاسف چهرهي علمي، معنوي و عرفاني اين شخصيت بزرگ در سايه چهرهي انقلابي، مبارزاتي و جهادي وي قرار گرفته و كمتر براي همگان روشن گرديده است. اين در حالي است كه بُعد معنوي او بسيار قويتر از بُعد انقلابياش ميباشد. و بُعد عرفانياش پايه و ريشهي بُعد جهادي اوست. مبارزههاي پيروزمندانه چمران در لبنان و ايران باعث شده است كه بسياري ايشان را به عنوان يك رزمنده، يك چريك، يك فرد انقلابي و يك فرد جهادگر بشناسند. صد افسوس كه زمان مجال آن نداد كه جامعه با ساير ابعاد وجودي اين دانشمند بزرگ و عارف جليل القدر آشنا شود. روزي به يكي از دوستان و همكاران فرهيخته و تحصيل كرده، پيشنهاد دادم كه يك همايش در راستاي سلسله همايشهاي عرفاني انجمن الهيات و متافيزيك به منظور معرفي چهرهي معنوي شهيد دكتر چمران و بيان نظرها و انديشههاي ايشان برگزار گردد، دوست و همكارمان بيدرنگ گفت: «چمران يك چريك است، عارف كه نيست، همايش بگذاريم و چه بگوييم ...» ، سري تكان دادم، رفتم و از درون آتش گرفتم. با خود گفتم كه حتي تحصيل كردههاي عالي و دانشگاهي و مذهبي نيز چمران را نشناختهاند. لذا بر آن شدم كه از اين به بعد در همايشها، سخنرانيها، كلاسهاي درسي و آثار مكتوب، بيشتر به معرفي شهيد دكتر چمران و آراء و انديشههاي ارزشمند ايشان بپردازم. كه بحمداله اين ايده تا به امروز عملي گرديده است و از خداوند متعال طلب توفيق نموده، تا بتوانم آن را كامل كنم. مبحثي كه در ادامه خواهيد خواند، نيز در همين راستا تاليف و تنظيم شده است و اميد آن ميرود كه حداقل معرفت جويان انجمن الهيات و متافيزيك، با مطالعه اين نوشتار كمي با چهره و آراء اين انديشمند گرانمايه آشنا شوند. در اين مبحث عمدتاً به آراء اين بزرگوار در موضوعهاي مرتبط با متافيزيك پرداختهايم. اميدواريم در مباحث ديگر توفيق ارائه ساير آراء ايشان را نيز پيدا نمائيم. نوشتهها، بيانات و اعمال شهيد دكتر چمران حاكي از آن است كه فردي آگاه و آشنا به «متافيزيك»، «ترانس فيزيك» و «پاراسايكولوژي» بوده، از اين علوم و فنون بهره ميگرفته است. اين دانشمند بزرگ در كتاب ” انسان و خدا “ چنين ميگويد: «... به روانشناسي كه خود علمي است مهم، سايكولوژي يا پسيكولوژي اطلاق مي شود. به اين سايكولوژي يا پسيكولوژي قسمت جديدي اضافه شده، كه ميگويند پاراسايكولوژي، يعني ماوراء روانشناسي. اين قضيه تلهپاتي و هيپنوتيزم و علمهاي جديد كه از آنها ميخواهم صحبت كنم در مبحث پاراسايكولوژي است، يعني قسمتي از علم روانشناسي ماست كه هنوز به آن سيستم معين و علمي خودش در نيامده است. چون روانشناسي در حال حاضر علمي است، ولي پاراسايكولوژي قسمتي وراي علم سايكولوژي است، يك قدم آن طرفتر است.» در ادامهي همين بحث ايشان ميفرمايند :«اولين قدمي كه در اين پاراسايكولوژي برداشته ميشود و دوستان ما همه از آن آگاهي دارند مسئله هيپنوتيزم است. در هيپنوتيزم يك انساني با انسان ديگر كه در مقابل او نشسته ارتباط مغزي يا ارتباط موجي برقرار ميكند و اين عملي است كه عموم ديدهاند و از نظر روانشناسي قابل قبول است و هيچكسي هم نميتواند آنرا انكار كند و عمل مهمي نيست. در هيپنوتيزم همانطور كه ميدانيد وقتي كه شخصي يك مديوم را هيپنوتيزم مي كند آن شخص كه هيپنوتيزم شده جز آنچه را كه در درون خود دارد نميتواند بگويد، چيزهايي را ميگويد كه در درون اوست، يعني ممكن است اسمش را بپرسد، ممكن است اطلاعاتش را از او كسب كند و او هم ضمير نابخودش را به هيپنوتيزم كننده باز ميكند و هر چه را كه در درون خود دارد براي او ميگويد. و اين امر علمي است، امري است قابل قبول همه علما، چه مادي و چه روحاني، فرقي نميكند.» بعد از تشريح هيپنوتيزم، ايشان درصدد توضيح تلهپاتي برآمده، ميفرمايد: «موضوع تلهپاتي مسئله وسيعتر و عميقتري است. تلهپاتي كه از لغت تله ميفهميم كه در مورد فاصله دور است يعني ارتباط از فاصله دور، كه انساني به انسان ديگري در حالي كه با هم فاصله مكاني زيادي دارند ارتباط برقرار ميكنند. خود من هم از اين تجارب زياد كردهام. انساني در يك اتاق و انسان ديگري در يك شهر ديگر و يا در اتاق ديگري با هم ارتباط مغزي برقرار ميكنند و با هم حرف ميزنند، باز هم اين علمي است، قابل قبول است و هر كس كه دائره المعارف را بردارد و درباره تلهپاتي بخواند ميبيند كه اين يك امر قابل قبول علمي است و همگان ميپذيرند. چيزي نيست كه بگويند موهوم و ارتجاعي و غيره است، حقيقتي قبول شده است و براي تفسير اين نوع از تلهپاتي يا اين نوع از ارتباط مغزي بين دو انسان نظرات مختلفي وجود دارد كه من بهترين اينها را براي شما شرح ميدهم كه خيلي آموزنده است.» در ادامهي بحث، اين استاد بزرگ بهخوبي مكانيسم تلهپاتي را بهصورت علمي تشريح مينمايد و مثالهاي زيبايي را براي توضيح بيشتر و بهعنوان سند بيان ميكنند. ايشان دوقلوها، مادر و فرزند، دوستان نزديك را بهعنوان نمونههايي كه ميتوانند با هم ارتباط تلهپاتيك داشته باشند مثال ميزند. همچنين انتقال حالتهاي خاص آنهايي را كه مضطرب، نگران و ترسان هستند به ديگران، به عنوان نمونهي ديگر تلهپاتي بيان ميكنند. و در نهايت نتيجه ميگيرند كه: «تلهپاتي عمل زياد مهمي نيست و ميخواهم بگويم كه اين يك امر علمي است و با علم و با تكنولوژي ميتوانيم توجيه كنيم و قابل قبول ما است و قابل قبول علماست.» همانطور كه ملاحظه فرموديد، دكتر چمران هيپنوتيزم و تلهپاتي را عمل مهمي نميداند، اين در حالي است كه در حال حاضر نيز اين دو مقوله در متافيزيك از امور مهم هستند. اينكه ايشان اين امور را مهم نميدانند، شايد حاكي از تسلط ايشان بر اين امور و همچنين توجه ايشان به مسائل بسيار مهمتر باشد. كما اينكه در ادامه همين بحث به معرفي روح و ارتباطهاي روحي پرداخته، اين نوع ارتباطها را از مسأله تلهپاتي مهمتر ميدانند. ”خواب“ مقولهاي است كه در متافيزيك و حتي در عرفان به آن توجه زيادي شده است. شهيد دكتر چمران در همان كتاب انسان و خدا، خواب را در كنار تلهپاتي بهعنوان نمونهاي براي اثبات وجود ابعاد ماورائي انسان معرفي مينمايد. جالب آنكه ايشان وضعيت خواب و خوابهايي را كه انسان ميبيند به خوبي و بهصورت علمي بيان ميكند، به گونهاي كه انسان فكر ميكند ايشان در رشتهي روانشناسي يا متافيزيك تحصيل كرده است. در اين گفتار زيبا ايشان خواب را به سه قسمت خواب جسماني، خواب نفساني و خواب روحاني تقسيم كرده، به تشريح هر يك ميپردازد، و با بيان مثالهاي زيبايي منظور خود را به خوبي تفهيم مينمايد. Metaphysics & Trance Dr Motaleb Barazandeh متافیزیک و خلسه - دکتر مطلب برازنده مآخذ: کتاب نگاهی برتر، تآلیف مطلب برازنده، انتشارات نوید «خلسه» حالت خاصي است كه انسان در آن ميتواند با ابعاد ماورائي و الهيِوجود خود ارتباط برقرار كند. در اين حالت، توجه انسان از امور عادي و معمولي جدا شده، حركات ارادي بدن متوقف ميگردد، حواس فيزيكي پنجگانه غيرفعال ميشود و جسم فيزيكي فراموش ميگردد. همچنين در حالت خلسه بخش خودآگاه ذهن كنار رفته، ناخودآگاه هويدا و فعال ميشود. بخش ناخودآگاه ذهن انسان، بسيار تلقينپذير است، از اين حالت ميتوان حسن استفاده – براي القاء معروفات - و يا سوء استفاده - براي القاء منكرات - نمود. بعضي خلسه را حالتي بين خواب و بيداري ميدانند، حالتي شبيه به چرت زدن، حالتي مانند گيجي، ماتي، منگي و كرخي؛ عدهاي نيز معتقدند كه خلسه حالتي است كه مديومها در آن قرار گرفته، در اين حالت تحت تأثير نيروهاي ديگر ميتوانند با ابعاد ماورايي ارتباط برقرار كنند. اختلال يا تغييرات موقت در سيستم عصبي، پريشاني وسيع روحي و اختلال در آگاهي نيز تعبير عدهاي ديگر از حالت خلسه ميباشد. گروهي نيز خلسه را نوع خاصي از آگاهي به نام آگاهي برتر يا اَبَر آگاهي ميدانند. هر يك از تعاريف مذكور، از يك ديد و زاويه خاص به خلسه نگاه ميكند و بخشي از اين حالت را بيان مينمايد، لذا هر يك از اين تعاريف به تنهايي ناقص بوده، كامل نيست. صرف نظر از تمام اين تعاريف، آنچه مهم است اينكه در حالت خلسه تلقينپذيري فرد افزايش مييابد. بهطوركلي بيشتر انسانها تلقينپذير هستند، ولي درجات تلقينپذيري آنها متفاوت است. برخي درجات تلقينپذيري بسيار پايين و عدهاي درجات تلقينپذيري بسيار بالا دارند، مابقي افراد نيز در حد واسط اين دو درجه قرار ميگيرند. عدة بسيار كمي نيز وجود دارند كه بهطوركلي تلقين ناپذيرند. تلقين ميتواند سبب اِعمال يك فكر و يا يك عمل گردد، يا يك فكر و يا يك عمل را در انسان تغيير دهد. اين اِعمال و يا تغييرات ميتواند مثبت و يا منفي باشد، نتايج حاصل از آنها نيز ميتواند خوب يا بد باشد. قابل ذكر است كه علاوه بر حالت خلسه، در هنگام شوكهاي جسمي، رواني و روحي نيز تلقينپذيري افراد افزايش مييابد. براي مثال در شكستها، موفقيتها، غمها، شاديها، بيماريها، مرگ عزيزان و… در اين حالتها شخص بهراحتي تحت تأثير حرف و عمل ديگران قرار ميگيرد، لذا تن به انجام اَعمالي ميدهد كه در حالت عادي تن دادن به آن غيرممكن است. اين اَعمال ميتواند مثبت (معروف) يا منفي (منكر) باشد. برخي جوانان در اين حالتها تن به انجام منكراتي ميدهند كه براي خودشان نيز انجام آن غيرقابل باور است. لذا در اين حالتها، جوانان و نوجوانان به مراقبت و مواظبت بيشتري نياز دارند و لازم است در اينباره اطلاعات و آگاهي بيشتري به آنان داده شود. خلسه از نظر عامل بوجود آورنده به چهار نوع خلسة تلقيني، خلسة مرضي، خلسة دارويي و خلسة محيطي تقسيم ميگردد. خلسة تلقيني با تلقين كلامي و غيركلامي حاصل ميشود. خلسة مرضي و خلسة دارويي به پزشكي مربوط ميگردد، ولي نوع خاصي از خلسة دارويي همان حالتي است كه در معتادان توسط مواد مخدر بهصورت پست و نازل ايجاد ميشود. مصرف مواد مخدر سبب ميشود كه فرد در يك حالت خلسه قرار گرفته، از خود بيخود شود، محيط و اطرافيان خود را فراموش كند. به همين دليل براي آنان كه با محيط و اطرافيان خود مشكلات فراوان دارند بسيار لذتبخش است. بايد به اين دسته از افراد فهماند كه براي رسيدن به اين منظور، راههاي مثبت نيز وجود دارد و لازم نيست كه با توسل به مواد مخدر تمام زندگي خود را به آتش بكشند. خلسة محيطي به دليل غيرمعمول، غيرطبيعي و غيرمنتظره بودن محيط ايجاد ميشود. براي مثال اگر محيط بينهايت زيبا يا بسيار ترسناك يا خيلي عجيب و غريب باشد، شخص از خود بيخود شده، كنترل خود را از دست ميدهد. كساني كه بهصورت برنامهريزي شده و سازمان يافته و حرفهاي جلسات فساد و منكرات تشكيل داده و جوانان را به اين محافل راهنمايي ميكنند، بهصورت تجربي از اين حربه استفاده ميكنند. اين افراد محل فساد را آنقدر غيرمعمول، غيرطبيعي و بعضاً زيبا و جذاب ميكنند تا افراد بهمحض ورود خودبهخود وارد خلسه شوند، در اين حالت به هر درخواست و پيشنهادي تن داده، در برابر هر چيز تسليم ميشوند و هيچ مقاومتي از خود نشان نميدهند. خلسه از نظر كيفيت به دو نوع مثبت و منفي تقسيم ميگردد. خلسة مثبت همراه با آرامش، نفسهاي عميق و شمرده و ضربان قلب آرام است. خلسة منفي با اضطراب، تنفس سطحي و تند، ضربان قلب تند و سريع، خشك شدن دهان، بعضاً سيخ شدن موهاي پوست و انقباض مثانه همراه ميباشد. خلسة مثبت بسيار مفيد بوده، با تكنيكهاي متافيزيك قابل حصول است و استفادههاي فراوان دارد. خلسة منفي بسيار مضر بوده بهصورت ارادي توسط شخص و يا در بيشتر موارد بهصورت ناخواسته توسط ديگران براي شخص ايجاد ميشود و آسيبهاي فراوان بهدنبال دارد. براي مثال حالت جذبههاي خاصي كه به عرفا دست ميدهد، نوعي خلسة مثبت و عالي مرتبه است. اين نوع خاص از خلسه بهدليل اشتياق فراوان به حضرت حقتعالي و در اثر اخلاص و معرفت حاصل ميشود. اين خلسههاي عرفاني و الهي در كساني ايجاد ميشود كه مؤمن، عابد، زاهد و عارف باشند، هر يك از اين چهار مرحله پيشنياز و مقدمة مرحلة بعدي است و نميشود بدون طي سه مرحله اول به مرحلة آخر - يعني عرفان - رسيد. در عصر جديد شاهد ظهور عرفايي هستيم كه بدون طي اين مراحل به عرفان رسيدهاند! از ابتداييترين احكام دين بياطلاعند! مدعي رفتن در خلسه و يكي شدن با خدا هستند! از همه جالبتر آنكه خود ادعا ميكنند كه عارف هستند! اين گونه افراد يا در توهم، گمراهي و بيخبري گرفتار شدهاند و فكر ميكنند كه بهجايي رسيدهاند، يا خود نيز ميدانند كه خبري نيست و بهجايي نرسيدهاند و فقط دكاني باز كردهاند تا امورات دنيايي خود را سپري كنند. در هر صورت اينگونه افراد سبب انحراف ديگران بهخصوص جوانان و نوجوانان آن هم به اسم معنويت ميشوند. خداوند تبارك و تعالي ما و ايشان را هدايت فرمايد(انشاءا..). Reference: Dr. Motaleb Barazandeh, A Super Vision, Navid publications, 1382 Beyond of Command & Prohibition Dr Motaleb Barazandeh ماوراي معروفات و منكرات - دکتر مطلب برازنده مآخذ: کتاب نگاهی برتر، تآلیف مطلب برازنده، انتشارات نوید جهان هستي از بخشهاي مختلف تشكيل شده است، اين بخشها از مُلك شروع شده، به ملكوت ميرود و تا ساير بخشهاي بالاتر ادامه مييابد. مُلك اولين و پايينترين بخش جهان بوده، همين فناكدة خاك است كه اكنون به اقتضاي حكمتالهي، گونههاي مختلف مخلوقات از جمله جمادات، نباتات، حيوانات و انسان در آن زيست ميكنند. موجودات عالم مُلك، فيزيكي بوده، از انرژي و ماده حاصل شدهاند، لذا داراي محدوديتهاي فراوان ميباشند. بزرگان وادي معرفت اعتقاد دارند كه هر چيزي كه در مُلك است، وجهي نيز در ملكوت دارد، هر مخلوق كه در عالم خاك است، چهرهاي نيز در عالم افلاك دارد، هر موجود كه در عالم فيزيك است، بُعدي نيز در عالم متافيزيك دارد. اين واقعيتي است كه از طريق علم و دانش نيز اثبات شده است؛ همچنين تمام استادان علوم ماورايي بر آن اتفاق نظر دارند؛ اينكه چرا خداوند تبارك و تعالي موجودات را اينگونه دو وجهي آفريده است، به يقين داراي حكمت فراوان ميباشد، كه از درك محدود خاك نشينان خارج است. اما آنچه مسلم است، اينكه آشنا شدن با ملكوت مخلوقات و موجودات داراي منافع و محاسن معرفتي فراوان است. بهعبارت ديگر دركِ وجه ماورايي افكار و فهمِ فرآيند فرازيستي اَعمال، ميتواند باعث افزايش سطح شناخت گردد، شناختي كه شايد از جمله اهداف خلقت انسان باشد و داراي درجات و مراتب مختلف ميباشد. به هر صورت افزايش سطح شناخت و آگاهي سبب ميشود، فهم بسياري از مسائل و امور تسريع و تسهيل گردد. پس آشنا شدن با بُعد ملكوتي انسان، وجه ماورايي افكار و اعمال او، چهرة آسماني رفتار و نمود فراحسي گفتارش، بسيار حائز اهميت است. از اين مباحث مهم ميتوان نتيجه گرفت كه اعمال معروف انسان داراي بعد ملكوتيِمثبت و اعمال منكر او داراي وجه ماورايي منفي است. اين ابعاد مثبت و منفي در شكل و صورت خاص خود در عالم ملكوت مجسم ميگردد، كه در حال حاضر براي ما قابل درك نميباشد. اگر بزرگان، استادان، علما، عرفا و دانشمندان، بُعد ملكوتي و وجه ماورايي انسان و اعمالش را معرفي كنند، تشريح كنند كه چهرة واقعي معروفات و منكرات انسان چيست و چگونه خواهد شد؟ در اين صورت انسان براي انجام معروفات و ترك منكرات حريص خواهد گرديد. در اين فرضيه، چندين نكتة ظريف نهفته است، اول آنكه انجام اين كار بسيار سخت و دشوار است و فقط از عهدة متخصصين برميآيد. بدون شك اين كار به آگاهان كار آزموده، روشن بينان فهيم و معرفت اندوختگان با تجربه احتياج دارد و از توان هر آنكس كه چهره برافروخته است خارج ميباشد. نكتة دوم آنكه تشريح ابعاد ملكوتي پديدهها براي عموم مردم لازم و ضروري نيست، كه اگر بود خالق عليم خود به گونهاي آن را بهصورت عام در اختيار همگان قرار ميداد. حتماً پنهان بودن وجه ماورايي مخلوقات از ديد عموم داراي حكمتهاي زيادي است. نكتة سوم آنكه در جامعة جهاني امروز، عليرغم تمام پيشرفتهاي علمي و صنعتي و توسعة همه جانبة دانش، بيشتر انسانها فاقد ظرفيت لازم براي دريافت و پذيرش اين مقولات ميباشند، لذا بايد اين موارد را بهصورت بسيار سطحي و ابتدايي، با زبان ساده و قدم به قدم بيان نمود، آن هم فقط در حد ضرورت و همراه با ايجاد ظرفيت لازم در مخاطبين، البته اين امر نيز بسيار دشوار و ظريف است و فقط در حد توان بزرگان و علما است. با اوصاف فوق، شايد به نظر برسد كه عملياتي كردن موارد مذكور غيرممكن و غيرلازم است. در پاسخ اين شبهه بايد گفت كه برعكس، هم ممكن و هم لازم است. انسان در ابتداي خلقت، ارتباط بسيار نزديك و تنگاتنگي با بُعد ملكوتي خويش داشت، ولي بهتدريج با گذر زمان، به دلايل متعدد اين ارتباط كاهش يافت و بهجاي آن ارتباط انسان با دانش ملكوتي افزايش يافت. در نتيجه از حالت ماورايي انسان ظاهراً كاسته و به مغزگرايي او افزوده شد. در واقع انسان اوليه ميتوانست بسياري از امور مهم را از درون و با دل درك كند، ولي امروزه نياز دارد كه اين امور مهم را از طريق استدلال و با مغز بفهمد. لذا انسان به سمتي رفت كه از طرفي چيزهايي كه با حواس فيزيكي قابل احساس است را بيشتر بپذيرد و باور كند، از طرف ديگر كمتر به پذيرش امور فرافيزيكي تن دهد، دشمنان جهانيِ معنويت نيز از اين مطلب حداكثر سوء استفاده را نموده، به آن دامن زدند. آنان معنويت را در دستة دوم معرفي كردهاند و بدين صورت سعي در دور كردن جامعة جهاني از معنويت نمودهاند. دشمنان بشريت در اين حربه تا آنجا پيش رفتهاند كه بگويند يك پديده يا علمي است و يا مذهبي. بدين ترتيب علم را در مقابل مذهب قرار داده، بهعبارت ديگر مدعي هستند كه مذهب يك پديدة غيرعلمي است. همراه با ترويج جهاني اين اعتقاد نادرست، ذهن دانشآموزان و دانشجويان را به گونهاي دستخوش بازي كردند كه فقط بايد چيزهاي علمي را پذيرفت، آن هم با تعريفي كه خود از علم و مذهب ارائه كردهاند. ماحصل تمام اين تلاشها به سمتي رفت كه جامعة جهاني در يك برهه از زمان تا آنجا كه ميتوانست از معنويت فاصله گرفت، هر چند كه اين امر دوام نخواهد داشت و همين جامعة جهاني در آيندة نهچندان دور، دوباره به سمت معنويت خواهد آمد. با اين اوصاف آيا سكوت و بيتفاوتي جايز است؟ آيا لازم نيست كه عدهاي آگاه به تشريح و تبيين اين مسائل پرداخته، از آن بهرههاي مثبت ببرند؟ آيا نميتوان از همين موارد حسن استفاده را براي ترويج معروفات و عدم ترويج منكرات نمود؟ آيا نميتوان ذهن كاوشگر جوانان را بهوسيلة اين مقولات، با باطن معروفات و منكرات آشنا نمود؟ آيا نميتوان از اين طريق بسياري از توطئههاي جهاني را براي ترويج منكرات و منع معروفات خنثي نمود؟ Reference: Dr. Motaleb Barazandeh, A Super Vision, Navid publications, 1382 Metaphysics (A New Vision) Dr Motaleb Barazandeh نگاهی دیگر به متافیزیک - دکتر مطلب برازنده مآخذ: کتاب نگاهی برتر، تآلیف مطلب برازنده، انتشارات نوید متافيزيك عبارت است از پديدهها و امور ماورايي و فوقطبيعي كه با ابعاد ماورايي انسان سروكار دارد. متافيزيك داراي دو وجه مثبت و منفي ميباشد و بهطبع ميتوان از آن حسن استفاده و يا سوء استفاده كرد. از آنجا كه متافيزيك با درون انسانها ارتباط دارد، ميتواند بسيار نافذ و اثرگذار باشد. درجامعة جهاني امروز، عدهاي سازمان يافته و با صرف ميلياردها دلار هزينه، قصد دارند با استفاده از متافيزيك امر به منكر و نهي از معروف كنند. در واقع متافيزيك را كه ميتواند وسيلهاي براي خودشناسي و خداشناسي و رسيدن به ساير معروفات باشد، وسيلهاي براي ترويج منكرات كردهاند، متافيزيك را كه ميتواند جلوي بسياري از منكرات را بگيرد، بهانهاي براي مهار معروفات نمودهاند. علت انتخاب متافيزيك براي اين امور نيز آن است كه متافيزيك با درون، روان، ذهن و روح انسان ارتباط دارد و ميتواند تا عمق جان انسان نفوذ كند و بر افكار او اثر شگرف بگذارد. برخي از سازمانهاي جاسوسي بزرگ دنيا با صرف ميلياردها دلار و با در خدمت گرفتن صدها دانشمند در زمينههاي مختلف از جمله متافيزيك، به ترويج منكرات و نهي معروفات كمر همت بستهاند. هدف آنها اين است كه جهان را به سمت منكرات برده، از معروفات باز دارند، براي اين كار نيز بهصورت جهاني برنامهريزي كرده و بهشكل منطقهاي عمل ميكنند. مهاجمان و غارتگران فرهنگي براي اغفال اقشار مختلف مردم از حربههاي مختلف بهره ميگيرند، عدهاي را با ورزش اغفال كردهاند، برخي را با اعتياد مشغول نمودهاند، گروهي را با امور سياسي سرگرم كرده، دستهاي را با حب دنيا به بازي گرفتهاند و…. به اين ترتيب گروههاي مختلف مردم را اغفال كردهاند تا به اهداف شوم خود برسند. در اين بين همواره دو گروه از مردم در برابر توطئههاي آنان آگاه بوده، اغفال نشدهاند. اين دو گروه عبارت از اهل ايمان و اهل علم ميباشند. اين دو گروه با اتكاء به معرفتي كه حاصل ايمان و علم آنان است، به توطئههاي شوم خونآشامان فرهنگي پيبرده، فريب ظاهر دروغين آنان را نخوردهاند و تسليم نسخههاي پيچيده شده توسط شياطين انسي نشدهاند. نوادگان شيطان نيز براي گمراه كردن اين دو گروه از نسخههاي تقلبي متافيزيك و معنويت استفاده كردهاند. براي پيشگيري از اين نقشه شوم بايد متافيزيك را بهطور صحيح و كامل به همه معرفي نمود و بهخصوص جنبههاي مثبت و منفي آن را براي همه آشكار ساخت. همچنين نوع جديد معنويت دروغين را معرفي و باطن آن را روشن و دستهايي را كه از پشت پرده آن را ساخته و پرداخته ميكنند، هويدا ساخت. امروزه برخي از سازمانهاي جاسوسي مروج عرفان شدهاند! چرا؟ چون خودشان فهميدهاند كه در دهههاي آتي، جهان به سمت معنويت باز خواهد گشت، و براي آنكه از اين موضوع پيشگيري كنند، نسخههاي عرفاني پيچيده و توصيه و تجويز ميكنند، اما عرفاني كه دست پروردة خودشان است، عرفاني كه بهجاي هدايت انسان به سير در طريق الي الله، بهسوي سير در طريق الي شيطان راهنما ميشود. امروزه برخي از ابرقدرتها نه تنها ميخواهند تك قدرت سياسي، نظامي، علمي و اقتصادي جهان باشند، بلكه ميخواهند تك قدرت معنوي، ديني و مذهبي جهان نيز باشند! آنان براي رسيدن به اين هدف، نقشههاي شومي در سر دارند و براي تحقق آن متافيزيك را به خدمت گرفتهاند. اين شياطين همانهايياند كه ديروز با تئوري تعدد اديان بر جهان حكومت كردند، امروز براي حكومت خود از تئوري دينزدايي بهره ميگيرند و براي تداوم حكومت خود در فردا، تئوري دين واحد جهاني را در آستين پرورش ميدهند. آنان براي رسيدن به طرحهاي فوق الذكر، جديدترين كشفيات علمي و متافيزيك را به خدمت گرفتهاند. براي مثال ميدانيم كه مجموعة صفات جسم انسان از طريق ژنهاي موجود در هستة سلولها رقم ميخورد، متخصصين ژنتيك نيز مدعي هستند كه قادرند با تغيير ژنها، انسانهايي با صفات جديد بوجود آورند. آنان همين موضوع را به «ژنتيك كيهاني» نيز تعميم دادهاند. بدينگونه كه مجموعة صفات دروني و روحي انسان نيز تحت كنترل «ژنهايِ كيهاني» است و متخصصين ژنتيكِ كيهاني قادرند با تغيير در اين ژنها، انسانهايي با صفات دروني و روحي جديد توليد نمايند. هدف نهايي آنها توليد انسانهاي روباتگونه است كه هيچگونه فكر و احساسي نداشته باشند، يعني انسانهاي تهي از افكار و احساسات كه مانند ماشين بر اساس برنامهاي كه به آنها داده ميشود عمل كنند. بدين ترتيب آنها از طريق اين انسانهايِ نسل جديد بهراحتي به اهداف شوم خود كه ترويج منكرات و نهي از معروفات است خواهند رسيد. فراموش نكنيم كه اگر جامعه با منكرات خو بگيرد و از معروفات جدا شود، منكر در نظرها معروف، و معروف در نظرها منكر ميشود. پس جاي معروفات و منكرات عوض شده، بنا بر فرمايش دانشمند فرزانه حضرت آيت الله العظمي مكارم شيرازي در تفسير ارزشمند «پيام قرآن» ، اين بزرگترين خسارتي است كه ميتواند دامن يك جامعه را بگيرد، همان بلا و بدبختي كه امروز دامان بسياري از جوامع دنيا را گرفته است و معروف و منكر نزد آنها جاي خود را عوض كردهاند. ميبينيد كار جهان به جايي كشيده شده است كه از متافيزيك و معنويت كه جزء بديهيترين اجزاء اديان هستند (اديانيكه براي اقامه امربهمعروف و نهيازمنكر آمدهاند) كمال سوء استفاده براي نابودي دين و معنويت در جوامع بشري ميشود. براستي در اين شرايط بسيار حساس وظيفة ما چيست؟ آيا بايد دست روي دست بگذاريم و ساكت بنشينيم تا آنها هركاري كه ميخواهند انجام دهند؟ آيا نبايد باطن اين توطئهها و نقشههاي شوم و كثيف را روشن كنيم؟ اگر قصد اين كار را داريم، بايد مانند خودشان از متافيزيك بهره بگيريم، آنها از وجوه منفي متافيزيك استفاده كردند، ولي ما از وجوه مثبت آن ياري جوئيم، آنان از متافيزيك سوءاستفاده كردند، ما از متافيزيك حسن استفاده نماييم. Reference: Dr. Motaleb Barazandeh, A Super Vision, Navid publications, 1382 روح- هستهي مركزي وجودت -اسير اين فناكدهي خاك است؛ روحي كه در قفس تن گرفتار آمده،كاسهي صبرش لبريز شدهاست و ميخواهد به سوي خانه باز گردد.پس اجازه ده تا اين پرندهي دربند به پرواز درآيد و بگذار آزاد و رها به سير آفاق بپردازد. مسافر بيقرار!جسم و ذهن را آماده كن و عازم سفر شو و بهسوي وطن بال بگشا.Soul Travel (Technique 3)
Dr Motaleb Barazandeh
سفر روح (تكنيك سوم) - دکتر مطلب برازنده
در اين تكنيك از آگاهي بهعنوان محور اصلي تمرين استفاده ميشود. منظور از آگاهي در اينجا جمع نمودن تمام حواس بر يك سوژهي خاص و داشتن حضور ذهن بر آن ميباشد. اين كار شبيه رهاسازي جسم با حركت آگاهي در بخشهاي مختلف بدن ميباشد كه در «بند پنجم شرايط لازم براي سفر روح» به آن اشاره شده است. قابل ذكر است، همان طور كه آگاهيمان را در جسم خودمان به حركت درميآوريم، ميتوانيم آن را بر سوژههاي بيرون از جسم خودمان نيز متمركز كرده، يا در محيط بيروني به حركت درآوريم.
فرافكني و سفر به بيرون از جسم، هم بهصورت فردي و هم بهصورت جمعي قابل انجام است. در مباحث قبل نمونههايي از تكنيكهاي بسيار مؤثر فردي ارائه گرديد. در اين بحث قصد ارائه يك تكنيك جمعي و گروهي داريم. براي اين منظور لازم است يك گروه هفت نفره تشكيل دهيد، البته تعداد افراد ميتواند بيشتر و يا كمتر از اين مقدار نيز باشد. افراد گروه بايد همگون و از جنبههاي مختلف احساسي و عاطفي به يكديگر شبيه و نزديك باشند. همهي افراد بايد علاقمند و مشتاق براي فرافكني باشند و افراد مخالف با اين پديده نبايد در اين گروه قرار بگيرند. اينگونه افراد با انرژيهاي منفي خود كه حاصل مخالفتها و ناباوريهاي فكريشان ميباشد، ايجاد اختلال در تمرين ميكنند. همچنين باعث كاهش ميزان موفقيت ساير افراد نيز ميگردند.
براي انجام اين تمرين، به تعداد افراد گروه مبل راحتي فراهم نماييد. وضعيت مبلها بايد به گونهاي باشد كه بهراحتي سر، گردن و پشت خود را بر پشتي آن رها كنيد و بدون هيچگونه انقباض و فشاري بتوانيد براي مدت طولاني بهراحتي روي آن بنشينيد و خود را رها كنيد. مبلها را بهصورت يك دايره منظم كنار هم قرار دهيد، مبلها بايد در تماس با يكديگر باشند، بهگونهاي كه بين هر مبل و مبلهاي دو طرف آن تماس فيزيكي برقرار باشد. پس از آرايش مبلها بهصورت دايرهاي، بر روي آنها بنشينيد، بهگونهاي كه كف هر دو پا كاملاً روي زمين قرار گيرد. لبهي پاي راست بايد با لبهي پاي فردي كه در سمت راست شما قرار گرفته در تماس باشد، همچنين لبهي پاي چپ بايد با لبهي پاي فردي كه در سمت چپ شما قرار گرفته در تماس باشد. بدين صورت در اين دايره پاي تمام افراد با همديگر در تماس فيزيكي قرار ميگيرد. دستان خود را نيز به همديگر وصل كنيد، بهطوري كه تمام افراد حاضر در دايره با دستهايشان در تماس با هم باشند. بدين ترتيب يك تماس فيزيكي كامل از طريق دستها و پاها بين تمام افراد برقرار ميشود.
بدون شك افراد حاضر در اين گروه همگي بايد مرد يا زن بوده، يا همه با هم محرم باشند. تشكيل اين حلقه يك امتياز بزرگ از ديدگاه متافيزيك به دنبال خواهد داشت. چون هالههاي افراد در هم فرو رفته، در تماس با هم قرار ميگيرد، يك هالهي حلقهاي واحد تشكيل ميشود. در نتيجه سطوح انرژي همهي افراد حاضر در گروه يكسان ميشود. بهعبارت ديگر تمام اين برنامهها (تشكيل حلقه، تماس فيزيكي افراد و…) براي همسان و همتراز نمودن سطح انرژي افراد گروه ميباشد. اين پديده يك موضوع علمي با توجيهات قوي ماورائي ميباشد. با همسطح شدن انرژيها، امكان موفقيت افزايش پيدا ميكند. همچنين نتايج حاصل براي همهي افراد تقريباً يكسان خواهد بود. بهعبارت بهتر همه افراد به درجات بالايي از موفقيت به طور يكسان ميرسند. در صورت عدم انجام اين كار، به دليل اختلاف در سطوح انرژي افراد، ميزان موفقيت جمع كاهش پيدا ميكند، همچنين بازده موفقيت بين افراد اختلاف زيادي خواهد داشت. تشكيل اين حلقه براساس همان توجيهات علمي و متافيزيك مذكور ميباشد و هيچگونه ارتباطي با حلقههاي تصوف ندارد.
پس از قرار گرفتن روي صندليها براساس همان اصول ششگانه (با در نظر گرفتن شرايط مكاني، زماني و وضعيت جسمي) تمرينهاي تنفسي، رهاسازي جسم و ذهن را بهصورت گروهي انجام دهيد. در اين حالت بهتر است يك نفر در جمع بهعنوان مسؤول، مراحل كار را با صداي بلند بيان كند تا همه همزمان با هم انجام دهند و پيش بروند. پس از طي نكات اصولي ششگانه و رها شدن جسم و ذهن بهصورت زير عمل كنيد.
آگاهي خود را در ناحيه سر جمع كنيد… توجه خود را در چشم سوم متمركز كنيد… براي لحظاتي خود را درون چشم سوم احساس كنيد… آگاهي شما همچنان در ناحيه سر متمركز است… توجه شما همچنان بر چشم سوم است… آگاهي خود را به سمت فرق سر حركت دهيد… آگاهي را از طريق چاكراي شمارهي هفت خارج كنيد… اين كار بهراحتي قابل انجام است… آگاهي خود را در فضاي بالاي سر معلق نگه داريد… به فضاي بالاي سر خود اشراف و آگاهي كامل داشته باشيد… آگاهي را در راستاي محور سر تا سقف اتاق حركت دهيد… آگاهي را در اين فضا به سمت بالا و پايين حركت دهيد… آن را به گوشهي مشخصي از اتاق ببريد… آن را نزديك يك شيء خاص در اتاق ببريد… .
آگاهي شما بهراحتي ميتواند در تمام فضاي اتاق حركت كند، حتي ميتواند فضاي اتاق را ترك كرده، در اتاقهاي مجاور به حركت درآيد. آگاهي شما ميتواند در فضاي بيرون ساختمان، در كوچه و خيابان نيز حركت نمايد. آگاهي را ابتدا در مكانهاي آشنا حركت دهيد؛ مكانهايي كه بارها ديدهايد و تداعي و تجسم آن براي شما آسان است. ميتوانيد آگاهي خود را به سمت شهرهاي ديگر و يا حتي كشورهاي ديگر به پرواز درآوريد.
پس از موفقيت در مراحل فوق، آگاهي خود را به سمت آسمان ببريد و به ستارگان مختلف و سيارات متفاوت سر بزنيد. بهياد داشته باشيد جايگاه آگاهي شما در وراي ابعاد مكان و زمان است. پس براي انتقال از يك مكان به مكان ديگر (نزديك يا دور) به زمان با مفهوم فيزيكي نياز نداريد. با آگاهي خود در آسمان زيبا به سير آفاق مشغول هستيد و عظمت خالق يگانه را تحسين ميكنيد. يك احساس بسيار خوب، لذتبخش و شيرين در وجود شما جاري ميشود. احساس سبكي، رهايي و آزادي ميكنيد.
هر وقت كه بخواهيد ميتوانيد اراده كنيد و به كالبد فيزيكي خود كه بر روي مبل در اتاق قرار دارد برگرديد. اين كار به آساني و با خواست شما در يك لحظه انجام ميشود. تلقينات مثبتي پيرامون نتايج موفق اين تمرين و موفقيت در تمرينهاي بعدي به خود بدهيد. از شماره يك تا پنج شمرده، با يك احساس خوب و مثبت چشمانتان را باز كنيد. به زندگي لبخند بزنيد، خداوند را شكر نماييد.
برای کسب اطلاعات لازم پیرامون شناخت روح به کتاب متافیزیک و شناخت روح، تآلیف مطلب برازنده، چاپ انتشارات نوید مراجعه نمادید.
Soul Travel (Technique 2)
Dr Motaleb Barazandeh
سفر روح (تكنيك دوم) - دکتر مطلب برازنده
در اين تكنيك قدرت تجسم بسيار مورد استفاده قرار خواهد گرفت و كمك فراواني خواهد نمود. تجسم عبارت است از خلق يك پديده در ذهن، كه به اعتقاد برخي از متافيزيسينها بهصورت همزمان در عالم ذهن نيز اتفاق ميافتد. ذهن بُعدي از ابعاد ماورائي وجود انسان ميباشد كه جايگاه آن در حد واسط كالبد فيزيكي و روح قرار گرفته است. بهياد داشته باشيد كه ذهن و مغز يكي نميباشد، مغز بخش كوچك و مهمي از كالبد فيزيكي ما است كه درون جمجمه قرار گرفته است. بهعبارت ديگر ميتوان گفت ذهن از چند بخش تشكيل شده كه يك بخش آن مغز است. هرچند كه مغز و ذهن با يكديگر در ارتباط ميباشند ولي ماهيت آنها تفاوت دارد. مغز يك ارگان فيزيكي و ذهن يك بُعد متافيزيكي ميباشد. عالم ذهن يكي از عوالم هفتگانه جهان هستي است، كه در ارتباط با ذهن تمام انسانها ميباشد. همان طور كه كالبد فيزيكي انسان در عالم فيزيكي زندگي ميكند و در انطباق با آن ميباشد، بُعد ذهن نيز در عالم ذهن سير ميكند و در انطباق با آن است.
تجسم داراي يك نيرو و قدرت فوقالعادهاي است كه ميتواند اثرات بسيار زيادي داشته باشد. بايد تجسم را شناخت و در جهات مثبت و براي تكامل و تعالي علمي و روحي از آن بهره گرفت. برخي از روانشناسان و متافيزيسينها اعتقاد دارند كه وقتي انسان چيزي را در ذهن تجسم كند و بر آن تمركز بگيرد و آن تصوير ذهني را حفظ كند، آن چيز در عالم فيزيك نيز بهوقوع خواهد پيوست. البته براي اين منظور حفظ مدت طولاني تصوير ذهني و يا تكرار آن به دفعات متعدد لازم است. براي مثال هر آنچه را كه ما دربارهي خودمان تفكر و تجسم نماييم و بر آن اصرار داشته باشيم در عالم فيزيكي به وقوع ميپيوندد. اين حالت در مورد ديگران نيز مصداق دارد. بدين معني كه هر آنچه كه براي ديگران تجسم كنيم همان خواهد شد. اين پديده به خصوص در والدين ديده ميشود كه مطالبي را دربارهي فرزندانشان تجسم ميكنند و بهطور مرتب تكرار ميكنند و بر آن اصرار دارند، در نهايت نيز تجسم والدين دربارهي فرزندانشان عملي ميگردد. به همين دليل بزرگان گفتهاند شما همان هستيد كه فكر ميكنيد. نبايد فراموش كرد كه تجسم با توهم متفاوت است. توهم يك وادي منفي است كه نه تنها مفيد نميباشد، بلكه ممكن است تأثيرات سوء و منفي نيز داشته باشد. لذا بايد از پرداختن به توهم و سير در آن اجتناب نمود. همچنين پرداختن به تجسم نبايد به گونهاي باشد كه ما را از فعاليتهاي روزانه باز دارد. در واقع انسان بايد بخش محدود و معيني از وقت روزانهي خود را صرف تجسم تصاوير ذهني مثبت براي خود و ديگران نمايد و مابقي وقت را به ساير امور مورد نياز بپردازد.
براي انجام اين تكنيك، مكان و زمان مناسب را انتخاب كنيد. به صورت مطلوب روي زمين يا تختخواب دراز بكشيد. نفس عميق بكشيد. آگاهي خود را بر چشم سوم (مركز پيشاني) متمركز كنيد، جسم و ذهن خود را با شيوهي مناسب رها كنيد. (اين مراحل در مباحث قبل بهصورت كامل شرح داده شده است.)
پس از طي مراحل فوق به حالت خلسه فرو رويد. كالبد فيزيكي و حواس پنجگانه را بهدست فراموشي بسپاريد. در وجود خود حالت ارتعاش و لرزش ايجاد كرده، آن را كنترل و هدايت كنيد. (اين مراحل بهصورت كامل در تكنيك اول، مرحلهي اول تا پنجم بهصورت مبسوط شرح داده شده است.)
حال مراحل مقدماتي را با موفقيت پشت سر گذاشته، آمادهي فرافكني ميباشيد. در اين مرحله درحاليكه جسم شما روي تخت يا زمين دراز كشيده، با سقف اتاق فاصلهي زيادي دارد، مجسم كنيد كه فاصلهي مابين «نوك بيني» شما و «سقف اتاق» كم ميشود… اين تجسم را در ذهن تقويت كنيد… فاصله باز هم كم ميشود… همچنان با تمام احساس در اين تجسم بمانيد… فاصله كمتر ميشود… تمركز خود را بر اين موضوع حفظ كنيد… فاصله بسيار كمتر ميشود… احساس ميكنيد به سقف نزديك ميشويد… به زودي اين فاصله از بين خواهد رفت… به زودي با نوك بيني سقف را احساس خواهيد كرد… شادي و هيجان تمام وجود شما را خواهد گرفت… شجاع باشيد و احساسات خود را كنترل كنيد… بهياد داشته باشيد كه اين كالبد اثيري شماست كه از كالبد فيزيكي خارج شده، به سقف اتاق نزديك شده است.
در ابتدا، اين كار در ذهن شما و با تجسم صورت ميگيرد؛ يعني همه چيز درون شما و با يك تصوير ذهني اتفاق ميافتد. با تمرين و تكرار، اين ذهنيت به عينيت تبديل ميگردد. بهزودي شما آن را عملاً احساس و تجربه خواهيد كرد. اين پديده وجود خارجي دارد و شما آن را لمس خواهيد كرد. هنگام وقوع آن بر خود مسلط باشيد. وقايع جالب و شگفتانگيزي در انتظار شماست. از اين وقايع لذت ببريد و آزادي پرندهي روح را از قفس تن، جشن بگيريد. اين يك نقطهي عطف در زندگي شما ميباشد. خداوند كريم را براي اين نعمت شكر نماييد.
پس از اينكه با نوك بيني سقف اتاق را احساس كرديد، خوشحال و شادمان به كالبد فيزيكي خود باز گرديد. براي بازگشت كافي است كه اراده كنيد و بخواهيد اين اتفاق بيفتد. بلافاصله ليز خورده، وارد كالبد فيزيكي ميگرديد. شما در كالبد فيزيكي هستيد. براي اينكه پايان و فرود خوبي داشته باشيد قبل از بازگشت به خود بگوييد: «ميخواهم به اين تمرين پايان دهم و از اين حالت خارج شوم… تا لحظاتي ديگر با سه نفس عميق چشمانم را باز ميكنم و بهحالت عادي و طبيعي برميگردم… امروز من يك تمرين خوب و زيبا را تجربه كردم… ياد و خاطرهي اين تجربهي رؤيايي براي هميشه با من خواهد ماند… در تمرينهاي آتي سريعتر و آسانتر به نتيجه ميرسم… نتايج تمرينهاي بعدي جالبتر و دلانگيزتر خواهد بود… تجربهي بسيار موفقي در انتظار من است… درحاليكه خوشحال، شاداب، سلامت و پرانرژي هستم با سه نفس عميق چشمانم را باز ميكنم… .» حال با سه نفس عميق چشمان خود را باز كنيد و بهحالت طبيعي برگرديد. چند دقيقه طول ميكشد تا جسم شما كاملاً بهحالت عادي باز گردد. لذا بلافاصله بلند نشويد و كمي تأمل نماييد. آرام آرام جسم خود را حركت دهيد تا كاملاً بيدار شويد.
با تكرار تمرينها بهطور قطع اين پديده را بهطور كاملاً محسوس و ملموس تجربه خواهيد كرد. در تمرينهاي بعدي پس از جدا شدن از كالبد فيزيكي و رسيدن به سقف ميتوانيد به سمت پايين نگاه كنيد و كالبد فيزيكي خود را بر روي تخت يا زمين ببينيد. با ديدن كالبد فيزيكي خودتان حيرت زده خواهيد شد. شايد هم دچار دوگانگي شويد. شجاع باشيد و هيجانهاي خود را كنترل كنيد. در تمرينهاي ديگر ميتوانيد پس از طي مراحل فوق و جدا شدن از بدن، در فضاي اتاق چرخي بزنيد و به هر كجاي آن كه ميخواهيد برويد. بهياد داشته باشيد كه براي رفتن به مرحلهي بعدي بايد مرحلهي قبل را با موفقيت طي كنيد، اگر هنوز در يك مرحله موفق نشدهايد هرگز به سراغ مرحلهي بعد نرويد.
در جلسههاي بعدي تمرين و پس از طي مراحل مذكور با موفقيت و جدا شدن از بدن ميتوانيد از اتاق خارج شده، از ساير مكانهاي مجاور ديدن كنيد. براي خروج از اتاق نيازي نيست كه از در خارج شويد. شما ميتوانيد در اين حالت بهراحتي از ديوار عبور كنيد. چون شما در كالبد اثيري ميباشيد كه ماهيت آن غيرمادي است، براي اين منظور با دست خود امتحان كنيد. يك دست را به سمت ديوار ببريد، دست خود را از ديوار عبور دهيد. دست شما به نرمي و لطافت وارد ديوار ميشود و از آن عبور ميكند، درست مانند زماني كه دست فيزيكيتان را وارد آب ميكنيد. به همان راحتي كه جسم فيزيكي شما بدون هيچ مشكل و مقاومتي از بين هوا عبور ميكند، كالبد اثيري شما نيز از بين اجسام مادي عبور خواهد كرد… از در يا ديوار اتاق خارج شويد. از اتاقهاي مجاور ديدن كنيد.
پس از موفقيت در مراحل فوق، در تمرينهاي جديد، با جدا شدن از كالبد فيزيكي به بيرون از محل زندگي خود برويد. به كوچه و خيابانهاي اطراف سر بزنيد. در شهر به گشت و گذار بپردازيد. فراموش نكنيد كالبد اثيري شما معلق در هوا حركت ميكند و نياز ندارد كه مانند كالبد فيزيكي روي زمين راه برود. هرچند كه اين كار را نيز ميتواند انجام دهد. از موفقيتهاي خود شادمان باشيد. به تمرينهاي خود ادامه دهيد. خالق خود را حمد و سپاس كنيد. به ياد داشته باشيد كه شما با اين تواناييهاي ظريف و پيچيده، يكي از ميلياردها مخلوق خالقي بس بزرگ و عظيم ميباشيد.
با پشتكار، تكرار و تمرين به مرحلهاي ميرسيد كه ميتوانيد كالبد فيزيكي خود را بر روي تخت رها كرده، اين پوشش سخت و ضمخت را از خود جدا كنيد و مانند پرندهاي آزاد و سبكبال، ساعتها در اين كره خاكي به سير و سياحت بپردازيد، به هر كجاي آن كه ميخواهيد سفر كنيد و با سير در طبيعت، بر معرفت خود نسبت به خداي عزوجل بيفزاييد.
برای کسب اطلاعات لازم پیرامون شناخت روح به کتاب متافیزیک و شناخت روح، تآلیف مطلب برازنده، چاپ انتشارات نوید مراجعه نمادید.
Soul Travel (Technique 1)
Dr Motaleb Barazandeh
سفر روح (تكنيك اول) - دکتر مطلب برازنده
اين تكنيك از هفت مرحله تشكيل شده است كه با طي اين مراحل ميتوانيد به فرافكني دست پيدا كنيد. البته انتظار حصول نتيجه در اولين جلسهي تمرين، انتظار به جايي نميباشد. هر چند كه ممكن است برخي افراد در جلسه اول نيز به موفقيت برسند. در هر حال موفقيت در تكنيكهاي فرافكني به (توجه، توجه، توجه) و (تمرين، تمرين، تمرين) نياز دارد. اين دو كلمه (توجه و تمرين) توصيه تمام استادان متافيزيك به معرفتجويان ميباشد. با عنايت به اين موارد به شرح تكنيك ميپردازيم.
مرحلهي اول:
با رعايت موارد يك تا شش از بحث قبل و براساس دستورات ارائه شده در آن با همان نظم و ترتيب جسم و ذهنتان را رها كنيد. رها سازي جسم و ذهن براساس نظر بيشتر استادان و به استناد تجربيات مؤلف كتاب، اولين و مهمترين قدم در تمرينات فرافكني است.
مرحلهي دوم:
در اين مرحله بايد به حالت خلسهي مثبت فرو رويد. خلسه يك حالت بين خواب و بيداري ميباشد. به عبارت ديگر يك حالت شبه خواب است كه در آن حركات ارادي بدن متوقف ميگردد. خلسه به دو نوع مثبت و منفي تقسيم ميشود. خلسهي منفي با آشفتگي، اضطراب، تند و سطحي شدن تنفس، افزايش ضربان قلب، كاهش بزاق دهان و انقباض مثانه همراه است. اين نوع خلسه به دنبال ترس، شوك، رؤيت صحنههاي دلخراش، دعوا و نزاع و خستگي و بيخوابي مفرط بهوجود ميآيد. خلسهي مثبت با آرامش، رهايي، راحتي، نفسهاي عميق و شمرده، ضربان قلب آرام، و طبيعي بودن ساير فعاليتهاي بدن همراه است. اين نوع خلسه با رعايت موارد يك تا شش فصل گذشته و انجام يكي از شيوههاي زير حاصل ميشود.
يك راه رسيدن به خلسه اين است كه ساعد دست را به سمت بالا نگاه داريد. درحاليكه بازو روي زمين يا تخت ميباشد. دست شما رها شده، آرام آرام به سمت تخت يا زمين فرو ميافتد. در همين حال شما به يك حالت شبه خواب فرو ميرويد. در همين حال ميتوانيد به خود تلقين كنيد كه: «من احساس آرامش و راحتي ميكنم… جسم و ذهن من كاملاً رها شده است… دست من آرام آرام رها شده فرو ميافتد… در همين حال من به حالت خلسه فرو ميروم … خلسهي مـن يك خلسهي مثبت است… ».
روش ديگر براي فرو رفتن در خلسه شمارش اعداد به صورت معكوس ميباشد. براي اين منظور شروع به شمارش معكوس از شماره صد كنيد. در اين حال به خود تلقين كنيد كه: «من احساس آرامش و راحتي ميكنم… جسم و ذهن من كاملاً رها شده است… از شماره صد معكوس ميشمارم تا به عدد يك برسم… با هر شمارش معكوس به حالت خلسه فرو ميروم … خلسهي من يك خلسهي مثبت است… .» به ياد داشته باشيد كه براي شمارش معكوس اعداد، دقت زياد به خرج ندهيد. اگر احتمالاً شمارش، اشتباه يا جابهجا شود اشكالي ندارد. همچنين لزومي ندارد كه شمارش را تا عدد يك ادامه دهيد. اگر در اواسط شمارش و يا در هر جاي ديگر آن به حالت خلسه فرو رفتيد، شمارش ميتواند متوقف گردد.
يك روش ديگر براي حصول خلسه تجسم گوي بلورين است. براي اين منظور يك گوي سفيد را مجسم كنيد كه در فضاي بالاي سرتان معلق است. در ذهنتان روي گوي سفيد تمركز بگيريد و به خودتان بگوييد:« من شماره 3 را روي گوي بلورين مينويسم، آنرا ميبينم و به خلسه فرو ميروم. سپس به جاي آن عدد 2 را مينويسم و به آن نگاه ميكنم و خلسهام عميقتر ميشود. در آخر عدد يك را مينويسم و به آن نگاه ميكنم تا خلسهام كاملاً عميق شود.» حال اين كار را انجام دهيد. اعداد را به هر رنگي كه بخواهيد ميتوانيد روي گوي بلور بنويسيد. با اين كار آرامش و رهايي شما عميق و عميقتر ميشود. براي عميقتر شدن خلسه ميتوانيد همين كار را دوباره تكرار كنيد.
مرحلهي سوم:
در اين مرحله بايد كالبد فيزيكي و حواس پنجگانهي خود را فراموش كنيد. براي رسيدن به اين منظور بايد آرامش و خلسهي شما عميقتر گردد. براي اين كار ميتوانيد درحاليكه چشمانتـان بسته است بهصورت مستقيم به فضاي تاريـك پشت پلك چشمانتان نگاه كنيد. يك فضاي تاريك و خالي ميبينيد. در اين فضا مستقيم به سمت جلو برويد. در اين حال ممكن است الگوها و حالتهاي مختلفي از نور را ببينيد. از كنار آنها بگذريد و همچنان به سمت جلو برويد. در اين حال كالبد فيزيكي خود را از ياد خواهيد برد و ديگر آن را احساس نميكنيد. حواس پنجگانه شما مسدود شده، ديگر محركهاي مختلف را دريافت نميكنيد. شما در يك خلاء قرار گرفتهايد كه فقط محركهاي فكري براي شما قابل دريافت است. شما براي فرافكني آماده هستيد.
مرحلهي چهارم:
به حالت ارتعاش و لرزش وارد شويد. اين حالت ارتعاش مهمترين و همچنين مبهمترين بخش تكنيك ميباشد. بسياري از آنهايي كه تمرينهاي فرافكني را انجام ميدهند ارتعاش و لرزش را در اولين تجربه فرافكني خوب بهياد ميآورند.
ارتعاشها ميتواند شبيه تجربهي برق گرفتگي با ولتاژ كم در زمان كوتاه باشد. اين ارتعاشها به دليل تلاش كالبد اختري براي ترك كالبد فيزيكي ميباشد.
به خودتان تلقينهاي ذهني بدهيد كه كالبد اختريتان در حال بلند شدن و بالا آمدن است. اين تلقينها را تكرار كنيد. بيان تلقينها ميتواند به زبان و يا به دل و در ذهن باشد. بهطور كلي براي تلقينها از جملات كوتاه مختصر و مفيد استفاده كنيد. براي مثال ميتوانيد به خودتان بگوييد: «كالبد اختري من در حال ارتعاش است… كالبد اختري من در حال جدا شدن از كالبد فيزيكي است… كالبد اختري من جدا شده و به سمت بالا ميرود… ».
يك نقطه به فاصله 30 سانتيمتر در بالاي پيشانيتان مجسم كنيد. سپس اين نقطه را بهصورت ذهني به فاصله 180 سانتيمتري ببريد. نقطه مورد نظر را به اندازه 90 درجه بچرخانيد و بالا ببريد. اين كار را با ترسيم يك خط، موازي محور بدن در بالاي سر انجام دهيد. روي آن نقطه تمركز كنيد. ارتعاشات خود را از سر خارج كنيد و به آن نقطه ببريد و دوباره از آن نقطه به سر برگردانيد. اگر نميتوانيد اين كار را انجام دهيد حداقل در ذهنتان مجسم كنيد كه اين كار را انجام ميدهيد. بهزودي و با تكرار تمرين بهراحتي اين كار براي شما قابل انجام ميگردد. اين تمرين شما را براي فرافكني آماده ميكند.
مرحلهي پنجم:
ياد بگيريد كه اين حالت ارتعاش را كنترل كنيد. براي اين منظور تمام ارتعاشات را از سراسر بدن جمع كنيد و در سر متمركز نماييد. آنگاه اين ارتعاشات را بهصورت يك موج از سر به سمت پاها ببريد. براي افزايش تأثير اين تمرين بر روي ارتعاشها تمركز گرفته، در ذهنتان آن را تقويت كنيد. حال يك موج ارتعاش قوي را از سر به سمت پا هدايت كنيد و دوباره آن را به سر باز گردانيد. آنقدر تمرين كنيد تا اين امواج بهراحتي تحت كنترل شما قرار گيرد. زماني كه شما توانستيد اين كنترل را بهدست آوريد، براي خروج روح از بدن آماده ميباشيد.
مرحلهي ششم:
فرافكني را با يك جدايي نسبي شروع كنيد. كليد اين كار كنترل افكار است. ذهنتان را بهطور كامل روي برنامهي خروج از بدن متمركز كنيد و اجازه ندهيد كه اين فكر از ذهنتان بيرون رود. سرگرداني افكار ممكن است باعث از دست رفتن اين حالت كنترل گردد.
ارتعاشهاي شما قويتر ميشود. تجربهي خروج از بدن را با جدا كردن يك دست يا يك پا از كالبد اثيري شروع كنيد. براي مثال احساس كنيد كه يك دست از كالبد اثيري شما از كالبد فيزيكي جدا شده و ديوار نزديك شما را لمس ميكند. دست را از وسط ديوار عبور داده سپس آن را به سمت عقب بكشيد و به موقعيت فيزيكي خود برگردانيد. همين تمرين را با دست ديگر انجام داده، هدف ديگري را لمس كنيد.
مرحلهي هفتم:
در اين مرحله ميتوانيد بهطور كامل از بدن جدا شويد. براي اين كار يكي از روشهاي زير را مورد استفاده قرار دهيد.
روش اول: بيرون و بالا آمدن از بدن است. براي اين منظور مجسم كنيد كه وجود شما نوراني و روشن ميشود. در همين حـال ارتعاشهاي شمـا قويتر ميگردد. حـال فكر كنيد، كه شنـاور شدن در فضا چقدر زيبـاست اين فكر را در ذهنتان حفظ كنيد و اجازه ندهيد كه فكر ديگري جايگزين آن شود. در اين حالت بهشرط آنكه مراحل قبلي را با دقت پشت سر گذاشته باشيد، فرافكني خودبهخود اتفاق ميافتد.
روش دوم: چرخيدن و خروج از بدن است. بدين ترتيب كه وقتي به حالت ارتعاش رسيديد اراده كنيد كه در ذهن، بدنتان را بچرخانيد. درست مانند زماني كه در بستر خوابيده و ميچرخيد. دقت كنيد، چرخش بدن فقط در فكر بهصورت تجسم ذهني انجام ميشود و كالبد فيزيكي هيچگونه چرخش يا حركتي ندارد. سعي كنيد بدنتان را بهصورت ذهني از بالا بچرخانيد؛ در اين حالت كالبد اختري شما واقعاً خواهد چرخيد و از كالبد فيزيكي جدا خواهد شد. در اين لحظه شما خارج از بدن خواهيد بود. خود را معلق در بالاي كالبد فيزيكيتان ببينيد.
شور، هيجان و شعف فراوان تمام وجود شما را خواهد گرفت. بر خود مسلط باشيد. براي چند دقيقه در اين تجربهي خروج از بدن بمانيد و سپس به نرمي و لطافت به كالبد فيزيكيتان بازگرديد.
تلقينهايي پيرامون تأثيرات خوب و مثبت اين تجربهي موفق به خود بدهيد. تلقينهايي نيز درباره سلامت، نشاط و شادابي به خود بدهيد، در نهايت تلقينهايي در باب تجارب زيبا و موفق آينده كه در انتظار شما است بگوييد. حال با سه نفس عميق از اين حالت خارج شده، به حالت طبيعي و معمولي باز گرديد. چشمان خود را باز كنيد، خداوند را شكر گفته و به زندگي لبخند بزنيد.
برای کسب اطلاعات لازم پیرامون شناخت روح به کتاب متافیزیک و شناخت روح، تآلیف مطلب برازنده، چاپ انتشارات نوید مراجعه نمادید.
Soul Travel (Introduction)
Dr Motaleb Barazandeh
شرايط لازم براي سفر روح - دکتر مطلب برازنده
مكان:
مكان بايد ساكت و آرام باشد. تمام مزاحمتهاي صوتي را حذف كنيد. راديو و تلويزيون را خاموش كنيد. تلفن را قطع نماييد. به ديگران در مورد تمرين خود توضيح داده، از آنها بخواهيد با سكوت خود، با شما همكاري كنند.
يك موزيك ملايم و بدون كلام پخش كنيد، تا مزاحمتهاي صوتي جزيي در آن گم شود. اين موزيك به آرامش شما نيز كمك ميكند و زمان تمرين شما را تنظيم مينمايد. همچنين بعد از چند جلسه، شما با صداي موزيك شرطي ميشويد. اين باعث ميشود در تمرينات بعد راحتتر و سريعتر به نتيجه مطلوب برسيد و نتايج موفقتري كسب نماييد. در و پنجرهها را ببنديد تا مزاحمتهاي صوتي از بيرون وارد نشود. خود را براي پذيرش مزاحمتهاي صوتي ناگهاني آماده كنيد. بدين ترتيب كه به خود بگوييد: مزاحمتهاي صوتي ناگهاني و احتمالي براي من به راحتي قابل تحمل است.
مكان بهتر است كه نيمه تاريك و يا تاريك باشد. وجود نور، خود نوعي محرك و عامل مزاحم ميباشد. تمام لامپها را خاموش كنيد. پردهها را كامل بكشيد و اجازه دهيد مكان تمرين در تاريكي فرو رود. اگر تاريكي كامل را نميپسنديد، يك لامپ كمنور روشن كنيد و طوري قرار بگيريد كه نور آن مستقيم به چشمان شما نتابد. اگر اين لامپ كمنور به رنگ سبز يا آبي باشد بهتر است.
دماي محيط بايد متعادل و مطلوب باشد. اگر دماي محيط گرم يا سرد باشد، باعث اختلال در تمركز شما خواهد شد. هيچگونه بوي محرك، مهيج يا مزاحمي در محيط نباشد. البته برخي از انواع عطرها ميتواند تأثير مفيد داشته باشد. براي مثال روشن كردن عود مفيد است. اين سنت در هندوستان بسيار رايج است. ممكن است شما به صورت ذاتي از يك عطر خوشتان بيايد و بوي آن به شما آرامش بدهد. ميتوانيد از اين عطر در هنگام تمرين استفاده كنيد. وجود بوهاي نامطبوع و مشمئز كننده ميتواند مضر باشد.
زمان:
بهترين زمان براي تمرين سحرگاه و يا اول صبح ميباشد، به شرط آنكه قبل از آن به اندازه كافي و لازم خوابيده و استراحت كرده باشيد. انجام تمرينها، شب قبل از خواب مشروط بر آنكه خستگي مفرط در وجود شما نباشد نيز امكانپذير است. البته در صورت فراهم بودن ساير شرايط شما ميتوانيد در هر زمان كه تمايل داشته باشيد تمرين كنيد. مدت زمان تمرين براي مبتديان به طور متوسط نيم ساعت ميباشد. البته چند دقيقه كم يا زياد شدن آن اشكالي ندارد. ولي تمرينهاي طولاني براي اينگونه افراد به هيچ عنوان توصيه نميشود. نتيجهي تمرين هر چه كه باشد (موفق يا ناموفق) نبايد زمان تمرين بيشتر از مقدار ذكر شده باشد.
وضعيت جسم:
جواهرات، ساعت و امثال آن را كه در تماس با پوست بدن هستند، از خود دور كنيد. وجود يا عدم وجود عينك روي چشمان شما بستگي به عادت و راحتي شما دارد، هر طور كه راحت هستيد همان طور عمل كنيد. لباسهاي تنگ و ضمخت را از تن خارج نموده، به جاي آن لباس راحت و گشاد بپوشيد، تا هيچگونه فشاري توسط لباس به جسم شما وارد نشود. نيازي به برهنه بودن نيست و بهتر است كه لباس و پوشش به همان صورت مذكور داشته باشيد.
بهتر است قبل از تمرين دوش بگيريد يا حداقل دست و پا و صورت خود را بشوييد. حتماً قبل از تمرين روده و مثانه خود را تخليه نماييد.
براي تمرين ميتوانيد روي صندلي نشسته و يا روي زمين دراز بكشيد. اگر از حالت اول استفاده ميكنيد، يك مبل راحت و پشت بلند انتخاب كنيد. روي آن بنشينيد، كف هر دو پا را به طور كامل روي زمين بگذاريد و سر و گردن را بر روي پشتي صندلي رها كنيد؛ طوري كه سر معلق در هوا نباشد. در مجموع وضعيت بدن شما روي صندلي به گونهاي باشد كه در تمام بدن احساس راحتي كنيد و هيچ يك از عضلات تحت فشار و يا انقباض نباشد. در صورتي كه براي تمرين روي زمين دراز ميكشيد، حتماً يك زيرانداز نرم و مناسب (پتو يا تشك) پهن نماييد. روي تخت و خوشخواب نيز ميتوانيد تمرين كنيد. استفاده يا عدم استفاده از بالش به خود شما بستگي دارد. هرطور كه راحت هستيد همان طور عمل كنيد. براي تمرين به روش خوابيده بايد به پشت دراز بكشيد، پاها را به اندازه عرض شانهها باز نماييد، دستها را با كمي فاصله در كنار بدن قرار دهيد.
در هنگام تمرينهاي فرافكني بهتر است كه چشم، بسته باشد. با بسته شدن چشم، ارتباط با دنياي فيزيكي قطع ميشود و ميتوانيد تمركز بهتري داشته باشيد. انسان از طريق حواس پنجگانه ادراكات محيط فيزيكي را دريافت كرده، با اطراف ارتباط ميگيرد. بخش اعظم ارتباط ما با محيط اطراف از طريق چشمها ميباشد. همچنين بيشترين تحريكات فيزيكي نيز از طريق حس بينايي وارد ميشود. پس با بستن چشمها بخش عمدهي ارتباطهاي ما با عالم فيزيك قطع ميگردد و جلو ورود بسياري از تحريكات فيزيكي كه عامل مزاحم ميباشد، گرفته ميشود.
تنفس:
در شروع تمرينات انجام تنفس عميق و شكمي همراه با حضور آگاهي ميتواند بسيار مفيد باشد. اينگونه تنفسها سريعاً انسان را به آرامش ميرساند. تنفس عميق شكمي طي چهار مرحله انجام ميشود. مرحله اول، دم عميق است كه طي آن با يك دم عميق، ريه را بهطور كامل پر از هوا ميكنيد. مرحله دوم، حبس و نگهداشتن هواي ورودي به منظور تبادل كامل اكسيژن و دياكسيدكربن ميباشد. در صورتي كه هواي ورودي را چند لحظه در ريه حبس كنيد، از اكسيژن آن به طور كامل و بهينه استفاده ميشود. مرحله سوم، بازدم عميق است كه طي آن تمام هواي ريه تا آنجا كه مقدور باشد، تخليه ميگردد. البته تخليهي كامل ريه از لحاظ فيزيولوژيك امكانپذير نميباشد. در مرحله چهارم، چند لحظه به ريه استراحت دهيد و سپس تنفس بعدي آغاز شود. در حالت معمولي عموماً نفس كشيدنهاي انسان سطحي ميباشد، در نتيجه هواي قابل توجهي وارد ريه نميشود. از آنجا كه همان مقدار كم هواي ورودي نيز سريعاً تخليه ميگردد، اكسيژن موجود در آن به طور كامل مورد استفاده قرار نميگيرد.
تنفسهاي عميق شكمي به شرط همراه بودن با حضور آگاهي اثرات آرامشبخش خواهد داشت. بدين ترتيب كه در هنگام تنفس عميق بايد آگاهي، توجه و حضور ذهن بر يكي از اين موارد باشد: عمل دم و بازدم (هواي ورودي و خروجي)، داخل حفرههاي بيني، نوك بيني، پيشاني (چشم سوم) ، پشت حلق (زير مغز)، پنج تا هشت سانتيمتر زير ناف (روي شكم) و شمارش دم و بازدم.
حضور آگاهي بر عمل تنفس علاوه بر آرام كردن بدن باعث سكون بخشيدن به ذهن، ايجاد حالت دروني مناسب و افزايش كارايي تمرينها ميگردد. نفسهاي عميق باعث افـزايش انرژي بدن، افـزايش سطح سلامت، تمدد اعصاب، تسلـط بر افكار و احساسات، بالا رفتن قدرت تمركز و ايجاد نيروي روحي ميگردد. براي استفاده بهتر از نيروي تنفس و آرامش حاصل از آن ميتوانيد همزمان با نفسهاي عميق يك تودهي ابرمانند انرژيزا و نوراني را در چند سانتيمتري صورت خود مجسم كنيد و با هر عمل دم بخشي از آن را وارد وجودتان كنيد. اين تجسم نيز بسيار آرامبخش خواهد بود و سبب رهايي شما خواهد شد.
رهاسازي جسم:
رها سازي جسم به معناي ايجاد انبساط در عضلهها و رها شدن آنها از انقباضها و تنشها ميباشد. براي اين منظور ميتوانيد به ترتيب با بخشهاي مختلف بدن خود و عضلههاي مربوطه به آن بخش صحبت نموده، از آنها بخواهيد كه آرام شوند. شايد اين موضوع به نظر شما عجيب بيايد، ولي مطمئن باشيد كه سيستم عصبي، پيام شما را به آن بخش از بدن ميرساند و آن بخش آرام و رها ميشود. براي مثال ميتوانيد بگوييد: كف پاي راست من! لطفاً آرام و رها باش.
روش ديگر براي رهاسازي اين است كه اول توجه خود را به پاها معطوف ميكنيد. اگر در اين اندام احساس گرفتگي، انقباض يا درد داريد، آن را با استفاده از قدرت تجسم به سمت زمين هدايت كرده و از كف پا به زمين منتقل نماييد. و بدين ترتيب آن را از خود دور كنيد. سپس توجه خود را به روي تنه (شكم، سينه، كمر و شانهها) برده، در صورتي كه گرفتگي، درد و انقباضي دارد، با قدرت تجسم آن را به سمت پاها هدايت كنيد و سپس به زمين منتقل نماييد. در مرحله بعد همين كار را با دستها و در مرحلهي آخر با سر و گردن انجام دهيد. بدين ترتيب تمام گرفتگيها، انقباضها، دردها، تنشها و اضطرابها از جسم شما به زمين منتقل ميگردد؛ زمين ظرفيت بالايي براي دريافت و هضم اين موارد دارد.
روش ديگر براي رهاسازي جسم حضور و حركت آگاهي در بخشهاي مختلف جسم ميباشد. صرف اين عمل باعث رهاسازي بدن ميگردد. در اين روش، وقتي آگاهي بر يك بخش از بدن متمركز ميشود به ساير بخشها توجهي ندارد. براي مثال توجه خود را بر كف پاها متمركز كرده، براي چند لحظه آگاهي خود را در اين بخش نگه داريد. در اين حالت به ساير بخشهاي بدن توجهي نداشته باشيد. اين عمل باعث احساس آرامش در كف پا ميشود. سپس آگاهي و توجه را به روي پا ببريد و چند لحظه نگه داريد. در اين حالت نيز از ساير بخشهاي بدن غافل باشيد و بدين ترتيب در روي پا نيز احساس آرامش كنيد. همين كار را به ترتيب با تمام بدن تا فرق سر انجام دهيد تا تمام بدن ريلكس و رها گردد.
رهاسازي ذهن:
رهاسازي ذهن، پس از رهاسازي جسم صورت ميگيرد. براي اين منظور ابتدا تمام وروديهاي ذهن را باز گذاريد و اجازه دهيد تا تمام افكار وارد شوند. در اين حالت پس از چند لحظه اين افكار خودشان ذهن را ترك خواهند كرد و شما نيز آنها را بدرقه كنيد. اگر وروديهاي ذهن را ببنديد و بخواهيد با تلاش جلوي ورود افكار را بگيريد، نتيجه معكوس ميدهد. چون فشار زياد افكار پشت درهاي بستهي ذهن سبب ايجاد مزاحمت و اختلال در رهاسازي ذهن و تمركز فكر ميگردد. در طول تمرينهاي اوليه، ذهن از مسير اصلي تمرينها به كرات منحرف ميشود، ولي هر بار آن را با نرمي و لطافت بر موضوع تمرين باز گردانيد. هرگز براي اين كار از خشونت استفاده نكنيد.
شيوهي ديگر براي رهاسازي ذهن يادآوري و يا تجسم يك منظره زيبا ميباشد. بدين ترتيب كه يكي از مناظر زيبايي را كه قبلاً ديدهايد در ذهن يادآوري كنيد و يا با استفاده از قدرت تجسم خلاق تصوير يك منظرهي زيبا را در ذهن خود مجسم كنيد. اين منظره ميتواند يك پارك، يك باغ، ساحل دريا، كوه، دشت، جنگل و… باشد. در اين حالت تمام بخشهاي آن منظره را در ذهن خود ببينيد. رنگهاي مختلف و اجزاي تصوير را به خوبي ببينيد. صداي آن محيط را بشنويد. بوي آن محيط را استشمام كنيد. با تمام وجود در آن محيط قرار بگيريد و آن را احساس و ادراك كنيد. اجازه دهيد پرندهي ذهن شما در اين محيط زيبا به پرواز درآيد و آرامش و رهايي را تجربه كند.
برای کسب اطلاعات لازم پیرامون شناخت روح به کتاب متافیزیک و شناخت روح، تآلیف مطلب برازنده، چاپ انتشارات نوید مراجعه نمادید.
|
|
جن داراري حركات بسيار سريع ميباشد و به همين دليل قبلاً ميتوانست در آسمان نفوذ و استراق سمع كند ولي با ظهور حضرت مسيح (عليهالسلام) جلوي ورود و نفوذ آنها به آسمانها به صورت نسبي گرفته شد و با ظهور پيامبر گرانقدر اسلام حضرت خاتم الانبياء (صلياللهعليهوآلهوسلم) كاملاً از ورود آنها به آسمانها جلوگيري گرديد، پس جن نميتواند از آينده و اسرار غيب خبر دهد و آنهايي كه مدعي اين گونه امور هستند، آگاهانه يا ناآگاهانه دروغ ميگويند. خلقت انسان بعد از خلقت جن روي زمين بوده است و جنها هفت هزار سال پيش از انسان در كره زمين زندگي ميكردند. همانطور كه انسان ها از نسل آدم و حوا بوده، جن ها از نسل مارج و مارجه ميباشند. طول عمر جن از انسان بسيار زيادتر است ولي جن نيز داراي مرگ، تولد و عمر محدود و مشخص ميباشد، همچنين داراي حشر، نشر، معاد، حساب و كتاب اخروي است. از لحاظ مرفولوژي و ظاهري، قيافه واقعي جن با انسان تفاوت دارد (اين موجودات ميتوانند با قيافه و ظاهر كاذب نمايان شوند). جن يك امتياز از لحاظ ظاهري نسبت به انسان دارد و آن اينكه ميتواند به هر شكلي كه ميخواهد اعم از انسان و حيوان دربيايد، ولي به شكل پيامبران، ائمه معصومين و شيعيان واقعي ظاهر نميشود. طول قد جن بسته به سن او، بين سي تا هشتاد سانتيمتر است. جن داراي دو جنس مذكر و مؤنث است و توليد مثل ميكند. نطفه جن بر خلاف انسان از جنس و ماهيت شبيه هوا ميباشد. برخي معتقدند كه انسان و جن ميتوانند با همديگر ازدواج نموده، حتي توليد مثل نمايند. دستگاه گوارش جن با انسان تفاوت دارد، جن از پس مانده غذاي انسان بصورت بو كشيدن و يا مزه مزه كردن استفاده ميكنند. |
بطور معمول جن انسان را ميبيند ولي براي انسان قابل رؤيت نميباشد. جن مانند انسان داراي علم، ادراك، قدرت تشخيص، مسئوليت و تكليف است. پيغمبر گرامي اسلام بر جنها نيز مبعوث شدند و در بين جنها نيز دين و مذهب و فرقه وجود دارد. جان به دو گروه مسلمان و غيرمسلمان تقسيم شده و مسلمانان آنها نيز در دو گروه اهل تشيع و اهل تسنن قرار ميگيرند. رهبر جنهاي شيعه«سعفر ابن زعفر»ميباشد و لوحي مزيّن به جملة مبارك«يا ابا عبد الله الحسين»برگردن دارد. پدر زعفر در صدر اسلام توسط حضرت علي (عليهالسلام) كشته شد و خود نيز به دست آن حضرت مسلمان گرديد. زعفر و لشكريانش در واقعه كربلا به ياري حضرت امام حسين (عليهالسلام) شتافتند ولي آن امام بزرگوار اجازه نفرمودند.
در منابع مختلف از جمله قرآن كريم، تفاسير، احاديث و كتب علمي از جن ياد شده است. دانشمندان غربي از جن به عنوان ارواح صدادار ياد ميكنند. پيامبر گرامي اسلام كه درود خدا بر او باد ميفرمايند: «خداوند جن را در پنج صنف آفريد: باد، مار، عقرب، حشرات و انسان.»برخي از انسانها جن را ميپرستند، علّامه طباطبائي (رضواناللهتعالياليه) ميفرمايند:«مشركان سه دسته ميشوند، اول آنهاييكه جن ميپرستند، دوم آنهاييكه ملائكه ميپرستند و سوم آنهاييكه مقدّسيني از بشر را پرستش ميكنند.»
ابليس از طوايف جن است و در قرآن صراحتاً به اين مطلب اشاره شده است. ابليس شش هزار سال عبادت كرد و همين امر باعث شد از زمين به آسمان برود و در رده ملائك قرار بگيرد و به درجهاي رسيد كه مرتبة استادي برخي از ملائك را داشت.
برخي از جنها علاقمند به داشتن ارتباط با انسان ميباشند، بعضي انسانها نيز به ايجاد رابطه با جن تمايل دارند، ايجاد اين ارتباط امكان پذير است ولي به هيچ عنوان توصيه نميشود و نهي شده است، برخي از علما نيز آن را مجاز نميدانند. دانشمند فرزانه حضرت آيتالله العظمي مكارم شيرازي ارتباط با ارواح و جن را براي كشف امور پنهاني جايز ندانستهاند. ارتباط با ارواح و جن را براي كشف امور پنهاني جايز ندانستهاند. ارتباط با جن و تسخير جن نه تنها هيچ سودي براي انسان ندارد بلكه مضر نيز ميباشد، اگر انساني با جن ارتباط گرفت، ديگر نميتواند آنرا قطع كند و يا حداقل قطع اين ارتباط داراي عواقب خطرناكي است. قابل ذكر است كه جن در مقابل ارتباط با انسان و بعضاً خدماتي كه ارائه ميكند، چيزهايي از انسان ميگيرد كه جبران آن بسيار سخت بوده، يا غيرقابل جبران است.
در صورتيكه جن از طرف انسان احساس خطر كند و يا آسيب ببيند، اقدام به تلافي خواهد كرد و به شخص مورد نظر يا بستگان نزديك، از جمله همسر و فرزندان او آسيب ميزند و يا آزار و اذيّت ميرساند، پس بهتر است در مورد جن به همين مقدار اطلاعات رسيده از منابع ديني و بزرگان اكتفا نموده، جن را بهانهاي براي تفكّر و تدبّر در عظمت خالق آن قرار دهيم. براستي كه اگر انسان تمام عمر خويش را نيز صرف انديشيدن در بزرگي و عظمت حق تعالي نمايد، بسيار اندك خواهد بود. (و هو العلي العظيم)
Reference: Dr. Motaleb Barazandeh, Penetration in Metaphysical Mysteries, Navid publications, 1380
Metaphysics & Hypnotism
Dr Motaleb Barazandeh
هيپنوتيـزم - دکتر مطلب برازنده
مآخذ: کتاب رخنه در اسرارمتافیزیک، تآلیف مطلب برازنده، انتشارات نوید
واژه هيپنوتيزم از كلمه هيپنوز كه يك لغت يوناني به معني خواب ميباشد گرفته شده است. هيپنوتيزم وضعيت يا حالتي است كه طي آن فرد ميتواند در حالت خلسه، عكسالعملهاي خاصي در پاسخ به تلقينات از خود نشان دهد.
تاريخچه هيپنوتيزم به كشورهاي ايران، هند، مصر و يونان باز ميگردد. در ايران قبايل مغها ميتوانستند با تحمل سختي، خود را به مرحلهاي از خلسه برسانند و در آن حالت نسبت به درمان بعضي بيماريها اقدام كنند. در هند، مرتاضها با تحمل رياضتهاي فراوان ميتوانستند به حالت خلسه رفته كارهاي خارقالعاده انجام دهند. در يونان و مصر معابد خاصي تحت عنوان معابد خواب وجود داشته، ساحران اين معابد قادر بودند افراد را در يك حالت خاصي مشابه خواب قرار دهند و سپس كارهاي خاصي روي آنان انجام دهند. معروفترين اين معابد، معبد دلفي ميباشد.
تاريخچه هيپنوتيزم در عصر جديد به دكتر فرانس آنتوان مسمر بر ميگردد. اين پزشك اتريشي معتقد بود كه انسان داراي حوزة انرژي خاصي تحت عنوان مغناطيس حيواني ميباشد كه از طريق آن ميتوان بيماريها را درمان نمود. مسمر بيماران خود را در حالت خلسه قرار ميداد و با شكل و ظاهر خاصي بر آنها وارد ميشد و از اين طريق نسبت به درمان آنها اقدام مينمود. اين امور بعدها توسط شاگردان مسمر دنبال گرديد و به نام مسمريسم معروف شد. طرح هيپنوتيزم در ايران در عصر جديد توسط دكتر اعلمالملك ثقفي صورت گرفت.
هيپنوتيزم همواره در طول تاريخ داراي دورههاي پنهان و آشكار بوده است. بدين صورت كه در برخي از برهههاي زماني به دليل مخالفت برخي مقامات علمي يا سياسي و حكومتي مورد غضب واقع ميشده، طرفداران هيپنوتيزم مجبور به مخفي كردن آن ميشدند. در برخي زمانها نيز مورد مهر و محبت قرار ميگرفت و به صورت علني مطرح و استفاده ميگرديد. جالب آنكه بعضي حاكمان و رجال سياسي براي پيشبرد اهداف خود از اين علوم استفاده ميكردند.
هيپنوتيزم به دو نوع “خود هيپنوتيزم” و “دگرهيپنوتيزم” تقسيم ميشود. در خود هيپنوتيزم شخص خودش را هيپنوتيزم ميكند، در دگر هيپنوتيزم، فرد هيپنوتيزم كننده را عامل يا هيپنوتيزور و فرد هيپنوتيزم شونده را سوژه ميگويند.
هيپنوتيزم داراي كاربردها و استفادههاي متفاوت ميباشد ولي نوش داروي تمام امور، بيماريها و مشكلات نميباشد. هيپنوتيزم پزشكي در تسكين درد بيماران، درمان برخي بيماريها و ايجاد بيحسي و بيهوشي استفاده ميشود. تقويت حافظه، تسهيل در يادگيري، ايجاد يا تقويت انگيزه در مطالعه، افزايش بازده در مطالعه و افزايش قدرت خلاقيت از موارد ديگري است كه با هيپنوتيزم قابل حصول ميباشد. هيپنوتيزم در امور جنائي و قضايي نيز براي كشف جنايت و شناسايي جنايتكاران قابل استفاده است. موفقيتهاي شغلي و موفقيتهاي ورزشي نيز با هيپنوتيزم قابل دست يابي است. برخي اعتقاد دارند در مراحل عميق خلسههاي هيپنوتيك ميتوان به وراي بعد مكان و زمان دست يافت.
هيپنوتيزم با همة محاسنش، داراي خطراتي نيز ميباشد. ايجاد رابطة عاطفي بين عامل و سوژه (در زماني كه آنها از دو جنس مخالف باشند)، توهم قدرت در عامل، احتمال ديوانگي يا مرگ سوژه، اثرات سوئي كه به دنبال تلقينات بيش از حد ممكن است بروز كند، درد در نقاطي از بدن سوژه بعد از بيداري، اختلالات روان پريشي و سخت بيدار شدن سوژه از جمله اين خطرات ميباشد. هيپنوتيزم ممكن است براي افراد مبتلا به بيماريهاي قلبي، عصبي و متابوليسمي مضر باشد.
هيپنوتيزم طي سه مرحله توجيه، القا و كنترل صورت ميگيرد. در مرحله نخست بايد سوژه را بطور كامل توجيه نماييم و توضيحات لازم را در مورد نحوة كاري كه ميخواهيم روي او انجام دهيم ارائه كنيم. در صورت عدم توجيه مناسب، ممكن است سوژه ناخودآگاه مقاومت كند. در مرحلة القاء، با ارائه تلقينات كلامي كه به صورت موزون و هماهنگ ارائه ميشود، سوژه به حالت خواب فرو ميرود. مرحلة سوم، مرحلة كنترل سوژه در خواب است كه مشكلترين مرحله است. لذا عامل به اطلاعات و تجربيات كافي نياز دارد.
در حالت هيپنوتيزم سوژه علائمي از خود نشان ميدهد كه بيانگر هيپنوتيزم شدن او ميباشد. كاهش فعاليت جسمي، عميق شدن تنفس، تنگ شدن چشم، افتادن پلك، پيدايش رخوت، افتادن سر، تمايل چشمها در چرخش به سمت بالا و در برخي موارد گرم شدن بدن، افزايش ترشح اشك و پرش در پلك از جمله اين نشانههاست.
عامل براي انجام هيپنوتيزم ممكن است از ابزار و شيوههاي مختلف استفاده كند. تلقين كلامي، تأثير نگاه، ارسال انرژي و استفاده از برخي وسايل از اين جملهاند. در تلقين كلامي، كلمات با ريتم موزون و هماهنگ و با لحن تأثيرگذار ادا ميشود. در صورتيكه عامل با نگاه نافذ و بدون پلك زدن به سوژه نگاه كند، ميتواند تأثير تلقيني در سوژه داشته باشد. ارسال انرژي در عامليني كه با انرژيهاي فراحسي و شيوههاي كنترل و ارسال آن آشنايي علمي و عملي داشته، نيز كمك كننده است. اين افراد تقريباً نيازي به تلقينات لفظي نخواهند داشت. وسايلي مانند انگشتر، تسبيح، آونگ، قرصهاي پلاسبو و امثال آن نيز كمك كننده ميباشند.
عوامل مختلف بر هيپنوتيزم مؤثر است. سن، جنسيت، شغل، شخصيت سوژه و محيط از جمله عوامل اثر گذار ميباشند. افراد زير شش سال هيپنوتيزم نميشوند، همچنين هيپنوتيزم كردن افراد بالاي سي سال مشكل و افراد مسن بسيار سخت است. خانمها به نسبت آقايان داراي قدرت هيبنوتيزم شوندگي بيشتر ميباشند. شغل ميتواند تأثير مثبت و يا منفي داشته باشد. افرادي كه داراي مشاغل هنري و لطيف ميباشند يا به اقتضاي شغلشان شرطي شدهاند، با استفاده از روشهاي مربوطه به راحتي هيپنوتيزم ميشوند. شخصيت سوژه هر چقدر عاطفيتر و تأثير پذيرتر باشد و هر چقدر تجسم سوژه بيشتر باشد، كار عامل راحتتر خواهد بود. نور، رنگ، عطر و صوت محيط ميتواند تأثير مثبت يا منفي داشته باشد. هر چقدر نور كمتر و ملايمتر باشد تأثير بهتري ميگذارد. رنگ محيط بهتر است آرامش بخش باشد، براي مثال رنگ آبي مناسب است. برخي عطرها مانند بوي عود تأثير مثبت دارد. پخش آهنگ و موسيقي ملايم و بدون كلام نيز مفيد است.
يك هيپنوتيزور خوب بايد داراي ويژگيها و صفات خاصي باشد. سلامت و تعادل جسم، روان و روح، داشتن اعتماد به نفس، اعتقاد كامل به هيپنوتيزم، ايجاد تمركز عالي و مستمر، قدرت جاذبه و تأثير گذاري، قدرت تشخيص و قضاوت و اعتقاد به اصول اخلاقي و انساني از جملة اين خصوصيات ميباشند.
تله هيپنوتيزم، نوع خاصي از هيپنوتيزم است كه از راه دور انجام ميشود. در اين حالت عامل از راه دور و بدون تماس نزديك و مستقيم بر سوژه اثر ميگذارد و او را خواب ميكند. اين حالت براي تأثير گذاري بر سوژه بدون اطلاع او كاربرد دارد. براي تله هيپنوتيزم بايد عامل از قدرت تله پاتي عالي برخوردار بوده، انرژيهاي فراحسي را بشناسد و نحوة استفاده از آنها را بداند. شايع است كه برخي از سازمانهاي جاسوسي در كشورهاي پيشرفته از اين روشها استفاده ميكنند و براي اين منظور دانشمندان مربوطه را در استخدام دارند.
استفاده از هيپنوتيزم از نظر شرعي و ديني بلا مانع است. حضرت آيت اللـه العظمي خامنهاي، استفاده از هيپنوتيزم را اگر همراه كار حرامي انجام نشود و به قصد امر حرامي نباشد جايز ميدانند. همچنين تعليم و تعلم آن را جايز دانستهاند. حضرت آيت اللـه العظمي مكارم شيرازي استفاده از هيپنوتيزم را مشروط بر آنكه كشف امور پنهاني صورت نگيرد بدون اشكال دانستهاند. حضرت آيت اللـه العظمي بهجت، هيپنوتيزم را اگر سبب اضرار يا ايذاء به نفس يا غير نباشد جايز ميدانند و با اين فرض تعليم و تعلم آن را جايز دانستهاند. حضرت آيت اللـه العظمي صانعي كاربرد علم هيپنوتيزم در علوم پزشكي را حرام ندانستهاند.
با وجود كاربردهاي علمي مختلف هيپنوتيزم و با توجه به صدور مجوزهاي شرعي آيا توجه لازم به هيپنوتيزم در كشور ما شده است؟ آيا در عمل جايگاه خود را در دانشگاه و جامعه پيدا كرده است؟ آيا ما جزء كساني هستيم كه بي دليل كوس مخالفت با آن را سر ميدهيم يا جزء آنان كه به دنبال استفاده مفيد از هيپنوتيزم به نفع مخلوقات حق ميباشند؟
Reference: Dr. Motaleb Barazandeh, Penetration in Metaphysical Mysteries, Navid publications, 1380
Metaphysics & ESP
Dr Motaleb Barazandeh
متافیزیک و ادراكات فراحسي - دکتر مطلب برازنده
مآخذ: کتاب رخنه در اسرارمتافیزیک، تآلیف مطلب برازنده، انتشارات نوید
ادراكات فراحسي به معني دريافت تحريكات ماورائي بوسيلة گيرندههايي غير از حواس پنجگانه ظاهري ميباشد. محركهاي حسي، مجموعهاي از محركهاي فيزيكي ميباشند كه گيرندههاي فيزيكي را در حواس پنجگانه ظاهري تحريك ميكند و منجر به بروز ادراكات حسي ميشوند. محركهاي فراحسي مجموعهاي از محركهاي متافيزيكي هستند كه گيرندههاي متافيزيكي را در ابعاد غير فيزيكي انسان تحريك نموده، منجر به بروز ادراكات فراحسي ميشوند.
انسان از سه بخش جسم، روان و روح تشكيل شده است. جسم در دنياي فيزيكي زندگي ميكند و بوسيلة يك سري گيرندههايي ادراكات محيط فيزيكي را دريافت ميكند و با آن در ارتباط است. حواس پنجگانه (بينايي، شنوايي، بويايي، لامسه و چشايي) مسؤول ارتباط با محيط طبيعي ميباشند. هر يك از اين حواس در محدودة خاصي قدرت عمل دارند و در طيف بالاتر يا پايينتر از اين محدودة مشخص قادر به فعاليت نميباشند. براي مثال فقط انواري براي چشم انسان قابل رؤيت است كه در محدودة طيف مرئي رنگها (قرمز تا بنفش) باشد، يعني امواج مادون قرمز و فرابنفش براي انسان قابل رؤيت نميباشد. در واقع چشم فقط نوري را ميبيند كه طول موج و فركانس آن با قدرت گيرندههاي چشم تطابق داشته باشد. در شنوايي نيز گوش انسان يك ارتعاش مشخص و محدود را دريافت ميكند و اگر ارتعاش صوت كمتر يا بيشتر از حد معمول باشد دريافت نميشود. به عبارت ديگر گوش انسان اصوات بسيار بلند و بسيار كوتاه را نميشنود. اين در حالي است كه گيرندههاي فراحسي كه در ابعاد غيرفيزيكي وجود انسان قرار دارند، قادر به دريافت محركهاي خارج از اين محدودهها هستند.
در ادراكات فراحسي چند مقولة مهم شامل تلهپاتي، سايكومتري، آينده نگري، سايكوكنسيس و روشنبيني مورد توجه است. اين مقولات بخشي از تواناييهاي خارقالعادة تمام انسانها است، در اصل جزء توانهاي فردي هر شخص بوده، در همة افراد امكان توسعه و پرورش آن وجود دارد. البته هر انسان آگاه بايد قبل از اقدام براي توسعة اين توانها، هدف خود را از اين كار مشخص و ترسيم نمايد. چرا كه هدايت اين نيروها در مسير الهي موجب قرب انسان به اللـه ميگردد و بهره گيري از آنها در امور مادي و غير الهي موجب دوري انسان از خداوند و رفتن به سمت گمراهي و تباهي ميشود. (ربنا لا تزغ قلوبنا بعد اذ هديتنا…)
تلهپاتي از لحاظ لغوي به معني“آنچه از دور احساس ميشود” است و در معني مصطلح در متافيزيك، ايجاد ارتباط از طريق افكار و بدون استفاده از ابزار و حواس پنجگانه و كلام است. تلهپاتي در معني فراروانشناسي عبارت از استعداد و قدرت ارسال پيام يا تصوير ذهني به ديگران بدون استفاده از حواس معمولي ميباشد. در زمانهاي بسيار دور بين انسانها تلهپاتي به عنوان يك ابزار معمول در ايجاد ارتباط بوده است ولي به تدريج به دست فراموشي سپرده شده است. انسانهاي عصر جديد هر چند كه بالقوه داراي اين استعداد ميباشند ولي قادر به استفاده كردن از آن نيستند. دانشمندان اثبات كردهاند كه تلهپاتي، بين برخي جانوران و انواعي از گياهان نيز وجود دارد.
سايكومتري يا روان نگري به معني توانايي تشخيص و تعبير روان اشياء ميباشد. فراروانشناسان اعتقاد دارند كه اشياء و موجودات زنده در طي سالهاي حياط خود، اطلاعاتي را در هالة نوراني خود ذخيره ميكنند كه از طريق سايكومتري ميتوان به اين اطلاعات دست يافت. اين اطلاعات به دو دسته موروثي و اكتسابي تقسيم ميشوند، اطلاعات موروثي در هالة اشياء مربوط به قبل از مقارنت با انسان است و اطلاعات اكتسابي در حين مجاورت با انسان به هالة اشياء منتقل ميگردد.
آينده نگري شامل كسب اطلاعات و اخبار در مورد آينده ميباشد كه به احتمال قوي از لحاظ شرعي اشكال دارد (در برخي منابع مجاز و در برخي ديگر تحريم شده است). آينده نگري به نسبت ساير مقولات مشابه، بيشتر با اوهام و خرافات آميخته شده است، ولي از ديد برخي دانشمندان فراروانشناسي و متافيزيسينها يك واقعيت علمي ميباشد. مداركي نيز جهت اثبات تجربي اين مقوله موجود است. البته شكي در اين نيست كه خداوند عليم برخي از اطلاعات را كه صلاح بداند از آينده و يا از عالم غيب به دل بندگان صالح خود الهام ميكند.
سايكوكنسيس عبارت از حركات اجسام در اثر نيروهاي روان ميباشد، تلهكنسيس به معني حركت اشياء از فاصلة دور و بدون دخالت نيروهاي فيزيكي است. اين پديدهها هر چند عملي است ولي بسيار مشكل است و به تمرينات فراوان نياز دارد. صرف دست يافتن به اين تواناييها از لحاظ معنوي و روحاني ارزش چنداني ندارد، پس بهتر آن است كه انسان بجاي اتلاف وقت در راه دست يابي به اين مقولات، اوقات خود را صرف خودشناسي و خودسازي نمايد.
روشن بيني به معني دريافت و رؤيت اطلاعات بدون استفاده از چشم معمولي است، كه اين امر از طريق چشم سوم صورت ميگيرد. چشم سوم با اسامي مختلف از جمله چشم معرفت، چشم بصيرت، چشم دل، چشم درون، تيسراتيل و آجنا خوانده ميشود و جايگاه آن در كالبد اثيري و منطبق بر پيشاني در جسم فيزيكي است، شاعر نيز به همين امر اشاره دارد، آنجا كه ميگويد (چشم دل باز كن كه جان بيني ــ آنچه ناديدنيست آن بيني). شايد اين كلام گهر بار امام صادق (عليهالسلام) نيز به اين مطلب اشاره داشته باشد، كه ميفرمايند:«همانا شما را نوري است كه به وسيلة آن در دنيا شناخته ميشويد و هرگاه يكي از شما برادرش را ديدار كرد، محل نور را در پيشاني او ببوسد.»
برخي دانشمندان اعتقاد دارند كه چشم سوم محلي براي دريافت ادراكات فراحسي، الهام و اشراق و وسيلهاي براي ارتباط موجودات با يكديگر در جهان هستي ميباشد. از طريق آجنا ميتوان با عوالم و موجودات ماورائي و همچنين با وراي ابعاد مكاني و زماني ارتباط برقرار ساخت. حضرت امام باقر (عليهالسلام) ـ آن شكافندة علوم ـ دربارة آيه“و كذلك نري ابراهيم …” ميفرمايند:«به چشم او (حضرت ابراهيم عليهالسلام) چنان نيرويي داده شد كه در آسمانها نفوذ كرد و آنچه را در آنهاست مشاهده كرد و عرش و آنچه را بالاي عرش است و زمين و آنچه را زير زمين است ديد.»
تمركز بر آجنا باعث توسعة آگاهي و دست يافتن به قدرتهاي رواني و فرارواني ميشود. نبايد فراموش كرد كه صرف دست يافتن به اين نيروها كرامت محسوب نميشود، بلكه كرامت آن است كه انسان اين تواناييها را با نور ايمان مزين نمايد و در صدف ايمان محافظت كند، كه ايمان نيز علاوه بر حفظ آن باعث تقويت و توسعة آن ميشود. مولي الموحدين حضرت علي (عليهالسلام) ميفرمايند:«همانا تقواي خدا داروي درد قلبهاي شماست و بينا كنندة كوري دلهايتان…» انديشيدن، تفكر، سكوت، تنهايي، گريستن و تقوا از جمله عوامل مؤثر بر گشودن چشم دل است. مبين آن اينكه حضرت امام صادق (عليهالسلام) ميفرمايند:«روشنايي دل را جستم و آن را در انديشيدن و گريستن يافتم …) و حضرت علي (عليهالسلام) ميفرمايند:«بسيار خموشي گزين تا انديشهات بارور شود و دلت روشنايي گيرد …» البته تكنيكهايي نيز جهت گشودن چشم سوم در مكاتب اسرار آمده است كه دور از واقعيت نيست ولي قرار گرفتن در مسير معنوي و الهي از اين طريق جاي تأمل دارد.
مقولاتي كه ذكر شد تنها بخش اندكي از توانائيهاي خارقالعادة انسان است، آيا اينگونه مسائل انسان را به سوي تفكر هدايت نميكند؟ تابيشتر درمورد خويش و خالق خويش بينديشد؟ انسان را از آن جهت انسان ناميدهاندكه دچار نسيان و فراموشي شده، عهد خود را با خداي تبارك و تعالي فراموش ميكند. به راستي چه وقت انسان ميخواهد دست از نسيان بردارد و چشم خويش را برآنهمه شگفتيهاي جهان هستي كه خود نيز جزئي از آن است بگشايد؟ كي وقت آن خواهد رسيد كه ذكر جايگزين نسيان شود؟
Reference: Dr. Motaleb Barazandeh, Penetration in Metaphysical Mysteries, Navid publications, 1380
Metaphysics & Mental Meditation
Dr Motaleb Barazandeh
متافیزیک و مراقبة فكري - دکتر مطلب برازنده
مآخذ: کتاب رخنه در اسرارمتافیزیک، تآلیف مطلب برازنده، انتشارات نوید
تفكر در لغت به معني انديشيدن آمده است. در متافيزيك مراقبة فكري (ذهني) عبارت از دنبال كردن يك فكر است، اينگونه تفكر كه شيوة عارفان است منتهي به انقلاب دروني ميشود. در احوال بسياري از بزرگان، دانشمندان و عرفا آمده است كه ساعتهاي طولاني را به تفكر و انديشيدن ميپرداختهاند؛ گاهي آنقدر در فكر و انديشة خود غرق ميشدند كه محيط پيرامون خود را كاملاً از ياد ميبردند.
انديشه، صيقل دهندة عقل و خرد و روشن كنندة دل است، انديشيدن باعث فهم مطالب ميباشد، تفاوت بسيار بين خواندن، حفظ كردن و فهميدن ميباشد، چون درك حقيقت با فهميدن صورت ميگيرد. مولاي عارفان حضرت علي (عليهالسلام) ميفرمايند:«زياد انديشيدن و فهميدن، سودمندتر از زياد تكرار كردن و خواندن است.»
با انديشه، انسان ميتواند از جهل بكاهد و بر دانائي خود بيفزايد. حكمت كه مجموع فهم و خرد است، ميوة انديشه ميباشد. در بسياري از منابع ديني براي تفكر ارزشي بالاتر از عبادت در نظر گرفته شده است. ( كه به نظر ميرسد منظور از عبادت، عبادت ظاهري و بدني باشد چون تفكر خود نوعي عبادت دروني و باطني است، اللـه اعلم) از اينروست كه پيامبر گرامي اسلام (صلياللـهعليهوآلهوسلم) ـ آن مجراي نزول حكمت الهي ـ فرمودند:«ساعتي انديشه كردن بهتر از يك سال عبادت است.»
تفكر را محاسن و فوايد بسياري است، مبين آن اينكه حضرت امام صادق (عليهالسلام) ـ بنيانگذار اولين دانشگاه علوم الهي ـ ميفرمايند:«فكر، آيينة حسنات، كفارة گناهان، نور قلب و ماية حسن خلق است و اصلاح آخرت و آگاهي از فرجام كارها و فزوني علم در پي دارد. فكر خصلتي (عبادتي) است كه هرگز خداوند به مانند آن عبادت نشده است،»
براي انديشيدن، موضوعات مختلف مهمي از طرف پيشوايان و بزرگان توصيه شده است. خداوند، قرآن، خود، جهان هستي، مخلوقات، هدف خلقت و تاريخ گذشتگان از جمله مفيدترين موضوعات براي تفكر ميباشد. تفكر دربارة خداوند، قدرت او، كار خداوند، صنع او، عظمت خداوند، نعمات او، فضل خداوند و رحمات او بسيار توصيه شده است. تدبر در اين موضوعات ميتواند بينش انسان را در موضوع مهم خداشناسي گسترش دهد. براي مثال موضوعات زير براي تفكر پيشنهاد ميگردد:
ـ خداوند، يگانه قدرت حاكم بر جهان هستي است و هيچ مؤثري غير از او نيست.
ـ خداوند، نعمات خود را از هيچ يك از مخلوقات دريغ نميكند.
ـ خداوند، فضل و رحمت خود را مشمول تمام افراد حتي بندگان عاصي نموده است.
به عنوان مثال ديگر، در بخش نعمتها فقط كافي است، انسان بر اهميت آب ـ اين مادة ساده، ابتدائي ولي حياتي ـ تعمق نموده و بر وضع آن در صورت تغيير در كميت و يا كيفيت انديشه نمايد. اگر آب وجود نداشته باشد، يا اگر مزة آب تلخ، شور، ترش يا حتي شيرين شود، يا اگر تمام آبها در سطح زمين جمع شود و فرو نرود، يا اگر تمام آبها در عمق زمين فرو رود و جمع نشود، يا اگر آب داراي رنگ خاصي باشد، يا اگر آب داراي بوي خاصي باشد و… چه اتفاقي خواهد افتاد؟ آيا در اين صورت ديگر آب مفهوم و كاربرد آب را خواهد داشت؟ آيا موجودات قادر به ادامة حيات خواهند بود؟ براستي چرا«و من الماء كلَّ شيء حي»؟ آيا اگر آب تغيير يابد باز هم حيات براي تمام اشياء خواهد بود؟ آيا آب به تنهائي بيانگر وجود خالقي عظيم نميباشد؟ (هو الذي انزل من السماء ماء)
كتاب آسماني و الهي قرآن، اعجاز قرآن، عظمت قرآن، وجه ملكوتي قرآن، ظاهر و باطن آيات قرآن، فوايد عمل نمودن به احكام قرآن، حقيقت قرآن كه نوري از انوار خداوند تعالي است، علوم قرآني و وجه قرآن در آخرت، از موضوعات مهم و مفيد براي مراقبة فكري ميباشد. عارف كامل آقا ميرزا جواد آقا ملكي تبريزي ـ كه خدايش رحمت كند ـ معتقد است، قرآن در آخرت صورتي مانند صورت پيمبران، فرشتگان و بندگان صالح دارد، همچنين قرآن در آخرت سخن گفته و شفاعت مينمايد. براستي موضوعي با اين اهميت قابل تفكر و انديشيدن نميباشد؟ واي بر ما اگر براي تفكر بر اين امر مهم سهل انگاري نمائيم!
در كتاب گرانقدر “تفسير ادبي و عرفاني قرآن كريم” آمده است:«تدبر بر دو قسم است: يكي انديشه كردن آدمي در نفس خود و حال خود كه آن را تدبر پند و موعظه گويند، دوم انديشه كردن در قرآن كه آن را تدبر حقيقت و مكاشفه گويند، اول صفت عامة مسلمانان است و دوم صفت عارفان است، كه ايشان را را ديدة مكاشفه دهند تا حجاب ميان دل ايشان و حق برداشته شود و همة آرزوها نقد شود و آب مشاهدت در جوي ملاطفت روان گردد، دل از ذكر پر و زبان خاموش! سر از نظر پر و خود را فراموش، وقار فرشتگان را ديده، ثبات ربانيان يافته، به سكينه صديقان رسيده كه مرد تا به آنجا نرسد، او را در درياي جلال قرآن شدن و استنباط گوهرهاي مكنون آن را كردن نشايد و بايد دانست كه اين درجه و مقام، علم اسرار حق است و اين مردان صاحب اسرار! اگر از ايشاني، دوست را وفاداري، و اگر نه تو را با رفتن با دوستان چه كار؟»
از جمله موضوعات ديگر تفكر“ خود” يا “من” ميباشد، اينكه “من” چيست و كدام است؟ آيا “من” همان احساس و عاطفه است؟! آيا “من” همان عقل و ذهن است؟! آيا “من” صفات ظاهري است؟! آيا “من” صفات باطني است؟! آيا من جسم يا روان يا روح است؟! آيا “من” … براستي روان و روح چيست، جايگاه آنها كجاست، خصوصيات آنها كدام است؟! ويژگيهاي انسان قبل از تولد چه بوده، بعد از مرگ چه خواهد بود؟
تدبر در جهان هستي بيكران و طبقات مختلف آن، جايگاه، ويژگيها و فلسفة وجودي هر يك از اين طبقات، بطور قطع مارا بسوي شناخت آن خداوند عظيم هدايت مينمايد. عالم ذر و عالم برزخ از موارد ديگر براي انديشيدن است. اين عوالم در كجا قرار دارند؟ انسانها در اين عوالم چگونهاند؟ آيا فقط انسان در اين عوالم است يا موجودات ديگر نيز وجود دارند؟
مخلوقات خداوند از دو وجه قابل تفكر است، اول موجودات فيزيك از جمله انسان، حيوانات، گياهان، جمادات و… دوم موجودات متافيزيك از جمله روح، فرشتگان، جن و… يا شايد موجودات ديگر فيزيك يا متافيزيك كه ما از وجود آنها بي اطلاع هستيم و آنها را نميشناسيم. خصوصيات ظاهري و باطني و ويژگيهاي صورت و سيرت هر يك از اين مخلوقات قابل تفكر و تعمق است و انديشمند واقعي را به سوي خالق كبير رهنمون ميشود.
هدف خالق يگانه از خلقت انواع مخلوقات از جمله انسان موضوع مهمي براي انديشيدن است. آيا انسان براي عبادت مولا، شناخت پروردگار و آزمايش شدن آفريده شده است؟ اگر اينگونه است حقيقت عبادت، شناخت و آزمايش چيست؟ ساير مخلوقات براي چه خلق شدهاند؟ فلسفة تولد و مرگ بسياري از موجودات چيست؟
تاريخ گذشتگان، سرنوشت آنها، عقوبات اهل معاصي و هلاك شدگان و عاقبت اهل علم و ايمان و نجات يافتگان نيز از موضوعات بسيار مفيد و درس آموز براي مراقبه ميباشد. آيا تفكر بر چهرههاي تاريخي، عقايد، اعمال و عاقبت آنها در دنيا و آخرت ارزشمند نميباشد؟! آيا تفكر بر اقوام پيشين، سرنوشت و سرانجام آنها بيفايده است؟! آيا نبايد بر چهرههاي درخشان تاريخ چون حضرت آدم (عليهالسلام)، حضرت نوح (عليهالسلام)، حضرت ابراهيم (عليهالسلام)، حضرت موسي (عليهالسلام)، حضرت عيسي (عليهالسيلام)، حضرت محمد (صلياللـهعليهوآلهوسلم)، حضرت علي (عليهالسلام)، حضرت زهرا (سلاماللـهعليها)، امام حسن(عليهالسلام)، امام حسين (عليهالسلام) و ساير ائمه، انديشهها، گفتار و اعمال آنها تفكر نمود و درس آموخت؟! آيا لازم نيست بر چهرههاي ظلماني تاريخ چون قابيل، نمرود، فرعون، ابوجهل، ابن ملجم، معاويه، يزيد و ساير هم كيشان اينان و عاقبت آنها تفكر نمود و عبرت آموخت؟!
تمام اين تفكرها و انديشيدنها زماني مفيد و ثمر بخش است كه نتايج مثبت آنها بر دل مستولي شده، دل بر حواس اعمال نفوذ نمايد و حواس نيز اندامها و اَعمال را كنترل كند. مقدمه تمام اينها نيز شناخت و بهره گرفتن از خرد ميباشد. كلام را به آخر ميرسانيم با سخن زيباي حضرت امير المؤمنين علي (عليهالسلام) كه فرمودهاند:«روح، حيات بدن و خردمندي، حيات روح است.
Reference: Dr. Motaleb Barazandeh, Penetration in Metaphysical Mysteries, Navid publications, 1380
Metaphysics & Death
Dr Motaleb Barazandeh
متافیزیک و مـرگ - دکتر مطلب برازنده
مآخذ: کتاب رخنه در اسرارمتافیزیک، تآلیف مطلب برازنده، انتشارات نوید
“مرگ” به معني فوت، موت، مردن و فنا آمده است. موت عبارت از نداشتن حيات و آثار آن (شعور و اراده) ميباشد، همچنين مفارقت روح از بدن را نيز موت ميگويند. فوت از مصدر توفي بوده كه معني آن گرفتن چيزي بطور كامل و تام است.
مرگ يكي از مراحل زندگي و رشد و تكامل موجودات است، در اصل مرگ انتقال از مرحلهاي به مرحلة ديگر زندگي ميباشد (انتقال از تاريكي به نور، از كوري به بينايي، از جهل به دانايي). پيامبر عظيم الشأن اسلام ـكه درود خدا بر او بادـ ميفرمايند:«براي بقاء خلق شدهايد نه براي نابودي و فناء، و با مرگ تنها از دنيايي به دنياي ديگر مننقل ميشويد.» سقراط معتقد است كه مرگ انتقال از طبقة فيزيكي به عالم مثال است كه با راهنمايي ارواح نگهبان صورت ميگيرد.
«امام بزرگوار حضرت عليبنمحمد (عليهالسلام)ـ امام حسن عسكري ـ نزد يكي از اصحاب خود كه بيمار بود رفت. او ميگريست و از مردن بيتابي ميكرد. حضرت به او فرمود: اي بندة خدا، تو از مرگ ميترسي چون آن را نميشناسي. اگر بدن تو چندان كثيف و چركين شود كه از شدت چرك و كثافت متأذي شوي و بدنت پر از زخم شود و گال بگيري و بداني كه اگر در حمامي خودت را بشويي همة آنها از بين ميرود، آيا دوست نداري به آن حمام روي و چرك و كثافت را از خودت بشويي يا دوست داري حمام نروي و به همان حال باقي بماني؟ عرض كرد: چرا، يابن رسول اللـه (دوست دارم حمام بروم)، (حضرت) فرمودند: اين مرگ همان حمام است و آخرين گناهان و بديهاي وجود تو را پاك و تميز ميكند. پس هر گاه وارد آن (حمام مرگ) شدي و از آن گذشتي از هر گونه غم و اندوه و رنجي رهايي يابي و به هر گونه خوشي و شادماني برسي. در اين هنگام آن مرد آرام گرفت و تن به مرگ سپرد و حالش جا آمد و چشم خود را بست و جان داد.»
مرگ همان خواب اما طولانيتر است، در حقيقت مرگ را ميتوان نوعي خواب تلقي كرد كه در آن روح بطور موقت از جسم خارج ميشود. البته خوابِ واقعي، زندگي است بدين معني كه زندگي يك نوع خواب است كه غفلت و فراموشي در آن، ما را فرا گرفته است.
مرگ، يك غنيمت و رحمت، دروازة رسيدن به آخرت و هماوردي شكست ناپذير است كه ميتواند پيك خوشي و آسايش و يا پيك بدبختي و پشيماني باشد. مرگ براي افراد صالح، ماية آسودگي، هديهاي عالي و صافياي براي پاك شدن از گناهان است ولي براي اشخاص ناصالح، ميهماني ناخواسته بوده، كه تيره كنندة شهوات و جدا كنندة آنها از خوشيها ميباشد. مرگ شهدي است كه ميتواند براي بعضي تلخ باشد.
بعضي از علما و دانشمندان معتقدند كه مرگ مانند زندگي است بدين معني كه شناخت زندگي، شناخت مرگ است، عدهاي مرگ را دشمن زندگي و عدهاي آن را شيريني و حلاوت زندگي ميدانند. برخي مرگ را نوعي مرخصي ميدانند بدين معني كه چند روزي در اين دنيا هستيم و بزودي به جايگاه اول خود باز ميگرديم. مرگ هستة اول زندگي، مشاوري عالي، محافظي قوي و سپر بلاها ميباشد.
ديدگاه عرفا تسبت به زندگي و مرگ متفاوت از ديگران است، آنها مرگ واقعي را آن لحظهاي ميدانندكه انسان از خدا جدا شده، تولد را زماني ميدانندكه انسان به خدا وصل گردد. عدهاي آن را آغاز بازگشت به سوي اللـه ميدانند ولي برخي معتقدند نقطة آغاز برگشت به سوي خدا تولد است. عرفا معتقدند مردگان واقعي كساني هستند كه با زبان معمولي حرف ميزنند، با چشم معمولي ميبينند و با گوش معمولي ميشنوند و نميتوانند وراي اينها را احساس كنند.
بشر همواره خواستار رسيدن به جاودانگي بوده، براي رسيدن به آن از هيچ كوششي فرو گذار نكرده است. به همين دليل در طول تاريخ، پادشاهان همواره در جستجوي آب حيات بودهاند يا دانشمندان امروز، به دنبال راههايي براي افزايش عمر انسانها ميباشند. انسانها مرگ را سد راه خود براي رسيدن به جاودانگي ميدانند و تصور ميكنند كه با غلبه بر مرگ به جاودانـگي خواهند رسيد. اين در حالي است كه مرگ نه تنها سد راه جاودانگي نميباشد بلكه دروازة ورود به جاودانگي است.
ياد مرگ بسيار ارزشمند است و فوايد زيادي به دنبال دارد. چه خوب است كه انسان همواره به ياد مرگ باشد. ياد مرگ بهترين زهد نسبت به دنيا، عامل بيرغبتي به دنيا و باعث حقير نمودن دنيا در ديد بندگان است. ياد مرگ برترين عبادت و بهترين موضوع براي انديشه كردن و مراقبه نمودن است. خاموش كردن آتش حرص و طمع، شكستن ميل، هوي و هوس، لطيف كردن طبع، كشتن شهوات و خشكاندن ريشههاي غفلت از آثار ديگر ياد نمودن مرگ است؛ همچنين باعث آسان نمودن و عدم ترس از آن ميشود.
ترس از مرگ يكي از معضلات تمام اقشار بشر ميباشد. البته حقيقت آن است كه جسم از مرگ ميهراسد ولي روح نه تنها هراسي از مرگ ندارد بلكه مشتاق آن است. پس انسان ذاتاً ترسي از مرگ ندارد و فكر ميكند كه از مرگ ميترسد و اين يك نوع غفلت است. دلائل مختلفي در ترس از مرگ وجود دارد كه به اختصار به آنها اشاره ميكنيم:
1ـ رنج و سختي كه انسان در هنگام مرگ آن را ميچشد كه البته اين رنج و سختي فقط در گروه خاصي وجود دارد و شامل تمام انسانها نميشود.
2ـ گمان آنكه اينان با مرگ نيست و نابود ميشوند و اينكه مرگ پايان همه چيز است، اين در حالي است كه مرگ آغاز يك راه جديد و بسيار طولاني است.
3ـ عدم شناخت مرگ و دنياي بعد از آن كه در بيشتر افراد ديده ميشود (انسان ذاتاً نسبت به هر چيز ناشناخته ولو آنكه مطلوب باشد هراس دارد.)
4ـ انسان در هنگام مرگ متوجه ميشود دنياي كه به آن دل بسته بود، واهي و هيچ بوده است.
«حضرت امام جوادـكه درود خدا بر او و خاندانش بادـ در پاسخ به سؤال از علت ناخوش داشتن مرگ (ميفرمايند): زيرا مردم مرگ را نميشناسند و از اين رو آن را ناخوش ميدارند، در صورتي كه اگر مرگ را ميشناختند و از اولياي خداي عزوجل بودند، بيگمان آن را دوست ميداشتند و ميفهميدند كه آخرت براي آنها بهتر از دنياست. حضرت سپس فرمودند: اي ابو عبداللـه، به چه دليل كودك و ديوانه از خوردن دارو كه بدنشان را سالم ميكند و دردشان را برطرف ميسازد خودداري ميورزند؟ عرض كرد: چون سودمندي دارو را نميدانند. حضرت فرمودند: سوگند به آنكه محمد (صلياللـهعليهوآلهوسلم) را به حق پيامبر كرد، هر كس خودش را براي مرگ چنان كه شايد و بايد آماده گرداند، سودمندي مرگ براي او بيشتر از سودمندي اين دارو براي اين شخص تحت درمان است. بدان كه اگر مردم ميدانستند مرگ به چه نعمتي ميانجامد، بيگمان بيشتر از خردمند دور انديشي كه براي برطرف كردن بيماريها و كسب سلامتيها در پي داروست، مرگ را ميطلبيدند و دوستش ميداشتند.»
«يكي از پيامبران هنگام مرگ گريه ميكرد، او را وحي آمد كه از مرگ مينالي و مرگ نخواهي، گفت: نه، خداوندا، گريه بواسطة غيرت من بر كساني است كه پس از من ذكر تو كنند و من نتوانم.»
مرگ را انواع مختلفي ميباشد، در كتاب ارزشمند“تفسير ادبي عرفاني قرآن مجيد” از قول عارف واله و شيدا خواجه عبداللـه انصاري آمده است:
«مرگ چهار گونه است: مرگ اهانت و لعنت، مرگ حسرت و مصيبت، مرگ تحفه و كرامت، مرگ خلقت و مشاهدت. مرگ لعنت مرگ كافران است، مرگ حسرت مرگ عاصيان است، مرگ كرامت مرگ مؤمنان است، مرگ مشاهدت مرگ پيغمبران است.
مرگ اهانت، كافران را است كه فرمود: اي محمد اگر مرگ كافران را ببيني و آن زخم فرشتگان عذاب كه از هيبت و نهيب آن كافر ميان او دو آتش و بوي ناخوش گرفتار آمده! كه اگر بنالد بر خود درد افزايد و اگر بزارد نداء (لا بشري) شنود! در آن حال بيني كه گرد بينوايي بر روهاشان نشسته و آتش در جانشان افتاده، زنهار!
مرگ حسرت، مرگ گناه كاراني است كه روزگار را به غفلت به سر آورده و در طاعات و عبادات تقصير كرده، ناگاه در چنگ ملك الموت افتاده و گرفتار سكرات مرگ شده از يك سو فرشتة رحمت بيند، شرمش آيد كه كار نيك نكرده، و از سوي ديگر فرشتة عذاب بيند، بترسد از اينكه بديها و زشتيها كرده، بيچاره اين بندة عاصي در ميان مانده و چشم بر عيب نهاده تا خود چه آيد! كرامت آيد از غيب يا اهانت؟ فضل ببيند يا عدل؟
مرگ تحفه و كرامت، مرگ مؤمنان و نيك مردان است كه فرشتگان رحمت به صد هزار لطف و كرامت و رفق و راحت و بشري و بشارت ايشان را قبض روح كنند و به الطاف كرم و نوازش بينهايت پروردگار بشارت ميدهند! كه مصطفي (صلياللـهعليهوآلهوسلم) فرمود: عطاي مؤمن مرگ است، زيرا حجاب مؤمن از نفس اوست و مرگ برداشتن آن حجاب است، و عارفان را هيچ عطائي و تحفهاي بدان نرسد كه راه دوست بر ايشان گشوده گردد و حجابها برداشته شود.
چقدر تفاوت است ميان گروهي مردگان كه دلها به يادشان زنده ميشود! و ميان گروهي زندگان كه دلها از ديدن آنان سياه ميگردد.
مرگ مشاهدت، مرگ پيمبران است كه اعزاز و اكرام پيمبران و نوازش ايشان به نداء لطف بيواسطه از حضرت عزت روان، گويد: اي نفس مطمئن و آراميده، به سوي خداي خويش خشنود و خوشحال بشتاب.»
پذيرش مرگـ اين واقعيت انكار ناپذيرـ براي اكثر انسانها بسيار دشوار است. بر اساس پژوهش روانشناسان و روانپزشكان پذيرش مرگ در افرادي كه مردن آنها قطعي شده (و از قبل معلوم است، براي مثال آنهايي كه مبتلا به بيماريهاي لاعلاج بوده) طي پنج مرحله صورت ميگيرد:
1ـ مرحلة انكار: شخص ابتدا مرگ را انكار ميكند و باور نميكند و سعي دارد آن را رد نمايد.
2ـ مرحلة خشم: در اين مرحله شخص با خشم، عصبانيت و ناراحتي با خبر مرگ خود و رسانندگان اين خبر برخورد ميكند.
3ـ مرحلة التماس: شخص با التماس به افراد مختلف و يا دعا به درگاه خداوند، براي نجات از مرگ كمك طلب مينمايد.
4ـ مرحلة افسردگي: در اين مرحله انرژي شخص تحليل ميرود، ضعيف ميشود و متوجه ميشود كه موضوع مرگ كاملاً جدي است، لذا حالت افسردگي پيدا ميكند.
5ـ مرحلة پذيرش: در اين مرحله شخص پس از آنكه از هيچ يك از موارد فوق سودي حاصل نكرد، مرگ را ميپذيرد، چون ميبيند راه ديگري وجود ندارد.
در هنگام مرگ، روح به صورتهاي مختلفي خارج ميشود. در افراديكه به دليل سانحه و تصادف به صورت ناگهاني ميميرند، روح به شكل آني جدا ميشود، درست مانند فنر فشرده شدهاي كه از جاي خود پرتاب شود. در كسانيكه مدتها بيمار بوده، به تدريج قواي آنان تحليل ميرود و سپس ميميرند، روح به صورت تدريجي خارج ميگردد.
بعد از مرگ و جدا شدن روح از بدن، روح به همراه كالبد مثالي به عالم اثيري منتقل ميشود. به نظر ميرسد مدت زمان براي انتقال روح به عالم اثيري متفاوت باشد. بعضي افراد با سرعت و برخي بسيار كند اين مسير را طي ميكنند. كساني هستند كه به دليل علاقه به دنياي فيزيكي، ماديات و خانوادهشان، روحشان ديرتر منتقل ميگردد. اعتقاد بر اين است كسانيكه خودكشي ميكنند، تا زمان واقعي مرگ (كه در لوح محفوظ پروردگار ثبت شده)، روحشان بين فيزيك و اثير سرگردان است، زيرا روحشان نه به عالم اثير ميرود و نه قدرت برگشت به عالم فيزيكي دارد. در انتقال روح از عالم فيزيكي به عالم اثيري ارواح نگهبان، روح را هدايت ميكنند.
زمان مرگ هر انسان از جمله پديدههاي جالب و مورد توجه ميباشد و بسياري، علاقمند به اطلاع از آن ميباشند. اين در حالي است كه زمان مرگ يك امر بسيار سري و محرمانه بوده، كه فقط خداوند متعال از آن اطلاع دارد و در مواقعي كه صلاح بداند آن را به دل برخي بندگان الهام ميكند.
جستجوگري و حقيقتجويي از جمله خصوصياتي است كه انسان را از ساير مخلوقات جدا ميسازد، انسان همواره در جستجوي حقيقت و بطن امور بوده، در طول تاريخ افراد زيادي در اين راه اوقات فراواني را صرف كردهاند، با اين وجود چرا انسان از حقيقت مرگ ميگريزد؟! چرا در جستجوي بطن آن نميباشد؟! چرا براي شناخت بهتر آن تلاش نميكند؟! چرا به دنبال علل ترس از مرگ و برطرف نمودن آن نيست؟! چرا به دنبال شناخت دنيا بعد از مرگ نميباشد؟! آيا شناخت مرگ، بخشي از خودشناسي كه پايه و اساس خداشناسي است نميباشد؟! آيا ما جز براي شناخت خداوند متعال خلق شدهايم؟!
Reference: Dr. Motaleb Barazandeh, Penetration in Metaphysical Mysteries, Navid publications, 1380
متافیزیک و عارفـان - دکتر مطلب برازنده
مآخذ: کتاب رخنه در اسرارمتافیزیک، تآلیف مطلب برازنده، انتشارات نوید
عارف در لغت به معني دانا، شناسنده، آگاه و واقف به دقايق و رموز آمده است. در مراتب تكامل روحي، عارف كسي است كه مؤمن، عابد و زاهد باشد، ظاهر و باطنش الهي باشد، خود، خدا، رسول خدا، قرآن، دنيا، آخرت، مرگ و شيطان را بشناسد. حضرت علي(عليهالسلام) “نمونة برجستهاي از عارفان باللـه است، هر كس علي(عليهالسلام) را بشناسد، انسان عارف و كامل را شناخته است، البته مقصود آشنايي با صفات والا، سيرة عملي، سير و سلوك روحي و معنوي اوست.”
عارف مؤمن است، بدين معني كه دستورات دين را پذيرفته، ظاهر و باطن آن را رعايت ميكند. عارف بر درگاه مولاي خويش ركوع و سجود ميكند، روزه ميگيرد و حلال و حرام را رعايت مينمايد. اعتقاد به بهشت و جهنم، شناخت حقيقت اعمال صالح و ناصالح و درك آثار و ملكوت اعمال از نشانههاي ديگر عارفان است.
عارف عابد است، عابد كسي است كه زياد عبادت ميكند. عابد عبادات واجب را كه در دستورات دين آمده انجام ميدهد و علاوه بر آن به عبادات مستحب ميپردازد، در عبادات خود دقيقاً برابر دستورات دين عمل ميكند، فرمايشات قرآن كريم، رسول خدا(صلياللـهعليهوآلهوسلم) و ائمه معصومين(عليهمالسلام) را سرلوحه ظاهر و باطن عبادات خود قرار ميدهد. عارف عبد و بندة مولاي خويش است، بنده براي خود مالكيتي قائل نيست و همه چيز را مملوك مولا ميداند، از مولا درخواست نميكند بلكه هميشه به آنچه كه مولا عنايت ميكند راضي و قانع است.
عارف زاهد است، زاهد كسي است كه دنيا را سه طلاقه كرده باشد. سالك تا زماني كه مؤمن، عابد و زاهد نباشد نميتواند عارف باشد. پس، ادعاي عرفان قبل از طي اين مراحل، ادعايي واهي است، از آن مهمتر اينكه عارف ادعايي ندارد و وجود ادعا به تنهايي براي شناخت عارفان كاذب كافي است.
در كتاب ارزشمند “علي آينه عرفان” از قول مولاي عارفان حضرت علي(عليهالسلام) چنين آمده است:«عارف كسي است كه عقلش را زنده ساخته و هواي نفس و شهواتش را ميرانده تا آنجا كه جسمش به لاغري گرائيده و خشونت و غلظت اخلاقش لطيف گشته، برقي پر نور در وجودش درخشيده و راه هدايت را برايش روشن ساخته و در طريق الهي او را به راه انداخته و همواره در مسير تكامل از مرحلهاي به مرحلة ديگر منتقل شده تا به مرحلة سلامت و سراي زندگي جاويد راه يافته و با آرامشي كه در بدنش پديدار گشته در قرارگاه امن و راحت، قرار گرفته است. اين همه از آن روست كه عقل و قلبش را به كار گرفته و پروردگار خويش را راضي ساخته است.»
عارف از خواب، خوراك، همنشيني و همصحبتي با خلق گريزان است. نميخوابد تا شب را با نماز، عبادت، تلاوت قرآن، تفكر در آن، راز و نياز با معشوق و گريستن بر معاصي به صبح برساند. نميخورد تا شهوات را بميراند، عزلت اختيار ميكند تا از آفات ظاهري و باطني نجات يابد. در مقابل خلق سكوت ميكند تا توفيق همصحبتي با حق نصيبش شود. حضرت امام صادق(عليهالسلام) ـ آن امام عارف ـ در وصف عارفان ميفرمايند:«… نه ميلي به طعام دارد، نه از نوشيدنيها لذت ميبرد، از خواب لذت نميبرد، با دوستان انس نميگيرد، به آبادي پناه نميبرد، لباس نرم و لطيف نميپوشد و هرگز آرام نميگيرد. خداي تعالي را شب و روز عبادت ميكند به اين اميد كه به آنچه كه شوقش در دل دارد برسد و به زبان شوق، راز درون خود را با او در ميان نهد.»
عارف خود را شناخته و به خودسازي مشغول است، خدا را شناخته و به سوي او در حركت است، رسول خدا را شناخته و پيرو اوست، قرآن را شناخته است و به احكام آن عمل مينمايد، دنيا را شناخته و از آن گريزان است، آخرت را شناخته و به سوي آن شتابان است، مرگ را شناخته است و آن را رحمت حق ميداند و شيطان را شناخته و از او روي برتافته است. مولاي عارفان حضرت علي(عليهالسلام) ميفرمايند:« عارف كسي است كه نفس خود را شناخت و آزادش كرد و آن را از هر آنچه(از خدا) به دورش بدارد پاك و منزه داشت.»
عارف اهل مشارطه، مراقبه و محاسبه است، در آغاز هر روز، پيروي از رحمان و دوري از شيطان را